perithorio

1507 posts

and

17 comments
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!

Αντρέας Τιμοθέου – Η αγία των γάτων

Το νέο βιβλίο του Αντρέα Τιμοθέου, Η μέσα λέξη, κι άλλες ιστορίες του βυθού, είναι η ένατη ποιητική του συλλογή και το δέκατο συνολικά...

Αλέξανδρος Γκόγκας – Ανάμεσα σε όσα φεύγουν

Υπάρχουν στιγμές στην πόλη που περνούν μπροστά μας και χάνονται πριν προλάβουμε να τις καταλάβουμε. Ένας άνθρωπος που στρίβει σε έναν δρόμο. Μια σκιά...

Βούρλα: Οι γυναίκες που η κοινωνία έκλεισε πίσω από έναν τοίχο

Τα Βούρλα της Δραπετσώνας δεν ήταν απλώς μια κακόφημη συνοικία. Ήταν ένας ολόκληρος κόσμος αποκλεισμένος. Ένας χώρος που έκρυβε αυτό που η κοινωνία δεν...

Franz Kafka – H παιδική ηλικία κάτω από τη σκιά του πατέρα

Για τον Kafka αντλούμε πολλές πληροφορίες για τον βίο του μέσα από τα βιβλία, αλλά ιδίως μέσα από τις επιστολές του. Ανάμεσα στις εκατοντάδες...

Άννα Εμμανουήλ: Γιαννούλης Χαλεπάς – Όταν ο πόνος γίνεται μάρμαρο

Ο Γιαννούλης Χαλεπάς δεν έζησε μια εύκολη ζωή. Έζησε ανάμεσα στο μάρμαρο, στον πόνο και σε μια αδιάκοπη πάλη με τον ίδιο του τον εαυτό....

Πώς είδαν οι Οθωμανοί την Άλωση της Πόλης

Για τους Οθωμανούς, η Κωνσταντινούπολη δεν ήταν μια οποιαδήποτε πόλη. Ήταν η πρωτεύουσα της παλιάς Βυζαντινής, δηλαδή Ανατολικής Ρωμαϊκής, Αυτοκρατορίας. Ένας τόπος με τεράστιο...

David Seymour – Τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να γίνουν παιδιά

Κάθε εποχή έχει τα παιδιά που πληρώνουν τους πολέμους των μεγάλων. Αυτό σκέφτεται κανείς κοιτάζοντας τις φωτογραφίες του David “Chim” Seymour από το έργο του...

Peny Delta – Εντάφιο

Τάφοι λευκοί θα γίνουμε κάποτε. Μάρμαρο Πεντέλης, λαμπυρίζον, θα ενδύει τα κορμιά μας. Ο ήλιος θα γλύφει επίμονα το σκληρό μας πέτρωμα. Επιμελώς η βροχή θα ξεπλένει τα πάθη...

Γενοκτονία των Ποντίων – Από τον διωγμό στην προσφυγιά και τη μνήμη

Δεν είναι μόνο η Ιστορία των ημερομηνιών. Είναι οι άνθρωποι, οι φυγές, οι σιωπές και η μνήμη που έμεινε μέσα στα σπίτια. Ο διωγμός των...

Όταν η φτώχια έγινε θέαμα

Κάποτε, στη Νάπολη, το να τρως μακαρόνια στον δρόμο δεν ήταν απλώς φαγητό. Ήταν εικόνα. Και για πολλούς ξένους ταξιδιώτες του 18ου και του...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img