O Λαθρεπιβάτης – Αυτός που αγαπά διαρκεί
Ο Λαθρεπιβάτης γράφει για την αγάπη όχι ως ευτυχία που εξαρτάται από την παρουσία του άλλου, αλλά ως μια εσωτερική δύναμη που μένει ακόμη και μετά την απουσία. Γιατί εκείνος
Μιχάλης Αλμπάτης – Η νόσος των ουρητηρίων
Δεν ήξερε να πει αν τελικά υπήρχε πράγματι ένας μυστήριος ιός που τη συμπεριφορά και τη σκέψη τόσων ανθρώπων χειραγωγούσε ή αν απλά επρόκειτο για μια πνευματική γάγγραινα, μια πολιτισμική
Νάνσυ Αγγελή – Είμαστε τυχεροί
Είμαστε τυχεροί, αυτό λένε πάντα. Το επαναλαμβάνουν δυνατά πολλές φορές μέσα στη μέρα, σαν μάντρα, σαν προσευχή. Τι τυχεροί που είμαστε, λένε και ξαναλένε, έτσι ώστε να μην το ξεχνάνε
Παλιά Στρατώνα: Η φυλακή-κόλαση που επέζησε στα ρεμπέτικα
Σήμερα, όποιος περπατά γύρω από το Μοναστηράκι και την Αρχαία Αγορά δύσκολα φαντάζεται ότι εκεί, ανάμεσα στα μνημεία, στεκόταν κάποτε μία από τις πιο διαβόητες φυλακές της Ελλάδας. Η Παλιά
Ρωξάνη Νικολάου – Οι ερχόμενοι
Στο ποίημα, η Ρωξάνη Νικολάου δίνει φωνή σε εκείνους που έμειναν πίσω ως οστά και μνήμη. Μας θυμίζει πως κάποτε υπήρξαν κι αυτοί “οι ερχόμενοι”, άνθρωποι με φωνή, φίλους και
Ποιος αποφασίζει ποιος είναι άνθρωπος;
Πριν μια κοινωνία διώξει, φυλακίσει ή εξοντώσει μια ομάδα ανθρώπων, πρέπει πρώτα να πειστεί ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ακριβώς σαν όλους τους άλλους. Πρέπει να τους μετατρέψει σε
Σταύρος Σταυρόπουλος – Πεθαίνω σαν βιβλίο
Υπάρχουν ποιήματα που δεν διαβάζονται βιαστικά. Χρειάζονται χρόνο, γιατί κάθε επιστροφή στις λέξεις τους αποκαλύπτει κάτι διαφορετικό. Το ποίημα του Σταύρου Σταυρόπουλου είναι μια τέτοια συνάντηση, όπου ο έρωτας, η
Κωστής Αργυριάδης – Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας
Ζούμε μέσα σε πόλεις που μας κοιτούν πριν προλάβουμε να τις κοιτάξουμε εμείς. Μας μαθαίνουν πώς να κινούμαστε, τι να θέλουμε, τι να φοβόμαστε, τι να αγοράζουμε, ακόμη και πώς
Έναν άνθρωπο να νοιαστεί
Κάποιες φορές δεν φεύγεις επειδή έπαψες να αγαπάς. Φεύγεις γιατί κουράστηκες να χάνεις τον εαυτό σου λίγο λίγο. Και κάποτε το «θα φύγω» είναι ο μόνος τρόπος να πεις «θέλω
Κορνηλία Καδόγλου – Κέικ λεμόνι
Θα φύγω Ένα πρωί έτσι ξαφνικά και ούτε θα το καταλάβεις . Θα αφήσω τα πιάτα στο τραπέζι Το κλειδί πάνω στο γραφείο Θα βαλω εκείνη την μαύρη φούστα που
Αντρέας Τιμοθέου – Η αγία των γάτων
Το νέο βιβλίο του Αντρέα Τιμοθέου, Η μέσα λέξη, κι άλλες ιστορίες του βυθού, είναι η ένατη ποιητική του συλλογή και το δέκατο συνολικά έργο του. Ένας ποιητής που τα
Αλέξανδρος Γκόγκας – Ανάμεσα σε όσα φεύγουν
Υπάρχουν στιγμές στην πόλη που περνούν μπροστά μας και χάνονται πριν προλάβουμε να τις καταλάβουμε. Ένας άνθρωπος που στρίβει σε έναν δρόμο. Μια σκιά πάνω σε έναν τοίχο. Ένα φως
