Bertolt Brecht – Σκέψεις που κάνει μια στριπτιζέζ την ώρα που γδύνεται
Της μοίρας μου είναι γραφτό στο στραβό τον κόσμο αυτό Την τέχνη να υπηρετώ σαν το στερνό της δουλικό Και στους αφέντες να χαρίζω λίγη απόλαυση. Μα αν τύχει ποτέ
Ο Διονύσιος Σολωμός πέρα από τον εθνικό ύμνο
Ο Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798, σε μια εποχή που όλα ήταν αυστηρά χωρισμένα: τάξεις, καταγωγές, ρόλοι. Ήταν εξώγαμος γιος του κόντε Νικόλαου Σολωμού και μιας υπηρέτριας, της
Χρίστος Λάσκαρης – Για σένα γράφω
Μόνο για σένα γράφω. Ποιος άλλος θα ένιωθε αυτούς τους στίχους. Εσύ με την κοφτερή μοναξιά, μπορείς μέσα τους να αισθανθείς το παιδικό μας γέλιο ή το παράπονο την πληγή
Pyotr Kropotkin: Από τα πλούτη και τα προνόμια στην αναρχία
Πολλοί άνθρωποι αφήνουν πίσω τους σπουδαίο έργο χωρίς να έχουν ζήσει σπουδαία ζωή. Άλλοι είναι ενδιαφέροντες, παρότι η καθημερινότητά τους υπήρξε μικρή και συνηθισμένη. Στην περίπτωση του Kropotkin, όμως, η
Μαλβίνα Κάραλη – Γιατί δεν θέλω να είμαι ο εαυτός μου
Υπάρχει λοιπόν, ομορφιά μου, κάτι πολύ πιο επιδέξιο και ειλικρινές από το να είσαι ο εαυτός σου: το να είσαι ο ρόλος σου. Τελικά, μάλλον ψέματα λέω όταν κλαίγομαι πως
Γεώργιος Σουρῆς – Ὁ Ῥωμηός
Γράφτηκε πριν από έναν αιώνα. Διαβάζεται σαν να γράφτηκε χθες. Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος, τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ, καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος, κανέναν
Ποιος αποφασίζει ποιον μπορούμε να αγαπήσουμε;
Η αγάπη δεν θεωρείται πάντα αυτονόητο δικαίωμα, όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Και αυτό ισχύει όχι γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να την νιώσουν αλλά γιατί το συναίσθημα επιτρέπεται μόνο
Τίτος Πατρίκιος – Μεγάλο Γράμμα
Θέλουμε πιο πολλά τα θέλαμε όλα. Δε γινόταν αλλιώς. Ό,τι μας έφτανε χτες για σήμερα ήταν λίγο. Ό,τι μας γέμιζε χτες Ήθελε κι άλλο σήμερα να μη χαθεί. Ναι, μα
Ο David Bowie και η σχέση του με την Κύπρο
Πίσω από τη λάμψη, τις μεταμορφώσεις και τα alter ego, ο David Bowie είχε κι ένα κομμάτι ιστορίας δεμένο με την Κύπρο — ένα κομμάτι που λίγοι γνωρίζουν. Η σύνδεση
Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ – Στον ουρανό τού τίποτα με ελάχιστα
Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή ενώ χάνουμε εμείς. Πώς οι αξίες γεννιούνται κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει: το
Robert Desnos – Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί
Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί που χάνεις πλέον την αλήθεια σου. Υπάρχει καιρός για μένα ακόμη ν’ αγγίξω το ζωντανό κορμί Και στο στόμα σου να φιλήσω τη γένεση της λατρεμένης
Όταν η γνώση δεν λυτρώνει
Υπάρχει η πεποίθηση ότι η γνώση σώζει. Ότι, αν καταλάβουμε τι συμβαίνει, αν βρούμε την αλήθεια, τότε μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων. Κάποτε, όμως, η γνώση δεν λειτουργεί
