Το National Geographic στην Κύπρο – 1928 – Φωτογραφικό άλμπουμ

Το 1928 κατέφθασε στην Κύπρο ο ολλανδός φωτογράφος Willem Jan Willemsen, για χάρη του περιοδικού National Geographic.

Με τον φακό του αποκάλυψε τις δυσκολίες των κατοίκων, την βιοπάλη για ένα καλύτερο αύριο, τα ιστορικά μνημεία και την φυσική ομορφιά του νησιού.

Οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν στο τεύχος Ιουλίου (1928) με τον τίτλο “Unspoiled Cyprus”.

Το τεύχος έκανε ιδιαίτερη αίσθηση διότι πολλοί έβλεπαν και μάθαιναν για πρώτη φορά οτιδήποτε για το νησί.

Continue Reading

Ο Μάρκος Βαμβακάρης μιλά για τον Γιώργο Μπάτη

“Ο Γιώργος ο Μπάτης, Θεός σχωρέστον, έχει πεθάνει τώρα έχει πέντε έξι χρόνια. Μ’ αυτόν επέρασα αρκετό καιρό πάρα πολύ καλά. Αυτός ήτανε ο άνθρωπος που μας έδινε λεφτά και όταν δουλεύαμε του τα δίναμε. Τον παίρναμε μαζί μας, τον είχαμε μαζί μας, κι όπου πηγαίναμε τι του χρώσταγα, τι του χρώσταγε ο Στράτος, τι του χρώσταγε ο άλλος, τον πληρώναμε, του τα δίναμε. Αυτός δεν ξέρω πού τα ‘βρισκε, πάντως είχε λεφτά. Ήταν ο Μπάτης με τ’ όνομα. Επούλαγε στα παλιατζίδικα του Πειραιώς διάφορα παλιά πράματα, μπουζούκια, κιθάρες, πράματα, κομπολόγια, δαχτυλίδια, το ‘να τ’ άλλο, τα οποία είχε. Είχε κει παλιατζίδικο, εκεί στου Καραϊσκάκη, και αγόραζε τέτοια και τα πούλαγε. Αμανάτια δηλαδή, όχι μεγάλα πράματα. Αυτός είχε διάφορα μπουζούκια και τα ονόμαζε με διάφορα ονόματα. Είδα ένα μπαγλαμά που το ‘λεγε Μάγκα, άλλον μπαγλαμά που τον έλεγε Ντερβίση, άλλο μπουζούκι που το ‘λεγε Μάρκο, άλλο μπουζούκι που το ‘λεγε Τσίφτης. Ήταν μη συζητάς.

Continue Reading

Ο Boy George και η κλεμμένη εικόνα Του Ιησού Χριστού

Λόγω των πολέμων, πολλές εκκλησίες του νησιού μας λεηλατήθηκαν. Σπάνιες εικόνες κλάπηκαν και πωλήθηκαν σε κάθε γωνιά του κόσμου. Κάποιες βρέθηκαν και επιστράφηκαν άλλες όχι.

Η εικόνα Του Ιησού Χριστού του Παντοκράτορα κλάπηκε το 1974 από την εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στο Νέο Χωριό Κυθρέας. Μέχρι το 2011 ήταν χαμένη.

Εντοπίστηκε από τον πάτερ Πορφύριο, εκπρόσωπο της εκκλησίας της Κύπρου στις Βρυξέλλες, σε ρεπορτάζ για τον Boy George στην ολλανδική τηλεόραση.

Continue Reading

Ζυμαρικά – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Η καταγωγή των ζυμαρικών δεν είναι εξακριβωμένη. Οι πρώτες αναφορές προέρχονται από γραπτά του Οράτιου, τον 1ον αιώνα π.Χ., όπου έκοβαν σε κομμάτια την ζύμη (νερό και αλεύρι) και την τηγάνιζαν. Ονομαζόταν λάγανον και ήταν καθημερινό γεύμα.

Τον 2ον αιώνα μ.Χ. βρίσκουμε και την πρώτη συνταγή από τον Αθηναίον τον Ναυκρατίτη.

“κάτιλλος δὲ ὀρνᾶτος ὁ λεγόμενος παρὰ ῾Ρωμαίοις οὕτως γίγνεται· θρίδακας πλύνας ξέσον καὶ ἐμβαλὼν οἶνον εἰς θυίαν τρῖβε τὰς θρίδακας, εἶτα τὸν χυλὸν ἐκπιέσας σελίγνιον συμφύρασον αὐτῷ καὶ συμπεσεῖν ἐάσας μετ’ ὀλίγον τρῖψον εὐτόνως, προσβαλὼν ὀλίγον στέατος χοιρείου καὶ πέπερι, καὶ πάλιν τρίψας ἕλκυσον λάγανον καὶ λειάνας ἐκτεμὼν κατάτεμνε καὶ ἕψε εἰς ἔλαιον θερμότατον εἰς ἠθμὸν βαλὼν τὰ κατακεκομμένα. ἄλλα πλακούντων γένη· ὀστρακίτης, ἀττανῖται, ἄμυλον, τυροκόσκινον”. (Δειπνοσοφισταί, 14, 57, 30).

Continue Reading

Κώστας Καρυωτάκης – Κάθαρσις

Βέβαια. Έπρεπε να σκύψω μπροστά στον ενα και, χαίδεύοντας ηδονικά το μαύρο σεβιότ – παφ, παφ, παφ, παφ -, «έχετε λίγη σκόνη» να είπω «κύριε Aλφα».

 Ύστερα έπρεπε να περιμένω στη γωνιά, κι όταν αντίκριζα την κοιλιά του άλλου, αφού θα ‘χα επί τόσα χρόνια παρακολουθήσει τα αισθήματα και το σφυγμό της, να σκύψω άλλη μια φορά και να ψιθυρίσω εμπιστευτικά: «Ωχ, αυτός ο Αλφα, κύριε Βήτα…»

Continue Reading

The Beatles – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band

To Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων, σονάτα, όπερα, roman a clef, συμφωνία, κολάζ και  “η έρημη χώρα” των Beatles. Προκάλεσε σχεδόν αυτόματα ενθουσιασμό παρά την κακή κριτική στους New York Times και πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους στις πρώτες 2 βδομάδες της κυκλοφορίας του στις ΗΠΑ.

[…]

Πρόκειται για μια εξ ίσου εντυπωσιακή παράθεση από μουσικές παράθεση από μουσικές και ρυθμικές ποιότητες και τόνους, περίτεχνη παραγωγή στο στούντιο, απαστράπτουσα παραστατικότητα που παρ’ όλ’ αυτά γίνεται αναγνώσιμη και, πάνω απ’ όλα, μοναδική θεματική ομοιογένεια.

Continue Reading

Το σπίτι του Καβάφη

Από εκεί ξεκινούσαν στενά σοκάκια γεμάτα μπορντέλα, κάπως πιο αστικά και ευυπόληπτα (με πόρνες Γαλλίδες τις περισσότερες) από κείνα του Quartier Attarine. (…)

Όσοι είναι εξοικειωμένοι με την ποίηση του Καβάφη, δε θα βρουν τίποτε αταίριαστο στην απόφασή του να μετακομίσει σε τέτοια γειτονιά, ούτε θα πιστέψουν πως έμεινε μόνο και μόνο επειδή τον βόλευε (εκεί κοντά ήταν το γραφείο του, το ελληνικό πατριαρχείο, το νοσοκομείο, καθώς και μερικά από τ’ αγαπημένα του καφενεία), ή για το χαμηλό νοίκι – ιδιαίτερα αφού συνέχισε να μένει ακόμα κι όταν το ισόγειο του κτιρίου άρχισε να στεγάζει πόρνες, που είχαν ξεθαρρέψει και χαιρετούσαν τον ίδιο και τους επισκέπτες του, κάθε που πλησίαζαν την είσοδο. Λένε πως ο Καβάφης είπε κάποτε για τις κακόφημες γειτόνισσές του: “Ταις καϋμέναις, είναι να ταις λυπάται κανείς ταις καϋμέναις. Δέχονται κάτι σιχαμερούς ανθρώπους, κάτι τέρατα, αλλά δέχονται και κάτι αγγέλους, κάτι αγγέλους!” (…)

Continue Reading

Τα οράματα του William Blake – Φωτογραφικό άλμπουμ

O William Blake (1757 – 1827) ισχυριζόταν ότι έβλεπε οράματα. Στην ηλικία των τεσσάρων είδε Τον Θεό ενώ στα οκτώ είδε ένα δέντρο με αγγέλους που έλαμπαν.

Σύμφωνα με τον βιογράφο του, Alexander Gilchrist (1828-1861), τις πρώτες φορές που ανέφερε στους γονείς του τα οράματα, ο πατέρας του ήθελε να το δείρει γιατί πίστευε πως έλεγε ψέματα. Μετέπειτα, ήταν πολύ υποστηρικτικοί μαζί του.

Continue Reading

Ερωτικά γράμματα του Γ. Σεφέρη στην γυναίκα του

“Ξαναδιάβασα τα γράμματά σου από την αρχή. Σου γράφω «δύο λόγια αγάπης». Ένα πράγμα αισθάνομαι πως είναι το δυσκολότερο να σου δώσω να καταλάβεις: πόσο σε νιώθω, πόσο σε παρακολουθώ κι από μια σου λέξη ακόμη, όπως άλλοτε από ένα παίξιμο του χεριού σου. Τώρα που ξανακοίταξα όλα αυτά τα χαρτιά, βρίσκω πάντα ένα φόβο μήπως δε λες καλά ότι ήθελες να πεις, ένα δισταγμό μην τύχει και πεις πολλά, και προς το τέλος αρχίζεις κίολας να γράφεις και να σκίζεις. Άφησε, χρυσή μου, τον εαυτό σου, είναι τόσο χαριτωμένος έτσι όπως είναι, άφησέ τον να μην μιλήσει όπως ξέρει αυτός. Θα μου πεις: «Εσύ μήπως δεν κάνεις το ίδιο;» Κι αν το κάνω, δεν υπάρχει κανένας λόγος να με μιμηθείς. Το κάνω, άλλωστε, τόσο άσχημα. Αν έχεις απελπισία, δώσε μου την απελπισία σου, όπως μου δίνεις τόσες φορές τη χαρά σου. Δώσε μου ότι έχεις κι ότι μπορείς. Μα κατάλαβε, επιτέλους, πως δε γυρεύω τίποτε άλλο. Αν αργήσουμε τώρα να ιδωθούμε, θα πρέπει να προσπαθήσουμε μ΄ αυτά τα λίγα και γλίσχρα μέσα που έχουμε, μ’ αυτό το χαρτί που μαυρίζουμε, να είμαστε όσο μπορούμε πιο κοντά, όχι να αποχωριζόμαστε και να πληγώνει ο ένας τον άλλον. Έτσι νομίζω. Αν με θέλεις ακόμη, έλα, χρυσή μου, να τα λέμε όλα χωρίς, να σκεπτόμαστε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει.

Continue Reading

Sarah Breedlove: Από την δουλεία στα πλούτη – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Η Sarah Breedlove, γνωστή και Madam C. J. Walker, γεννήθηκε στο Delta της Louisiana τον Δεκέμβριο του 1867. Ήταν η τυχερότερη από τα αδέρφια της διότι γεννήθηκε 3 χρόνια μετά την διακήρυξη της χειραφέτησης. Οι άλλοι γεννήθηκαν σκλάβοι. Ορφάνεψε στην ηλικία των 7.

Στην ηλικία των 14 παντρεύτηκε ώστε να αποφύγει την κακοποίηση που δεχόταν στο σπίτι από τον κουνιάδο της. Μετά από 3 χρόνια γάμου έκανε το μοναδικό της παιδί, την A’Lelia. Από τότε ήθελε να μαζέψει χρήματα  για να την στείλει σε σχολείο. Το επίθετο Walker το πήρε από τον τρίτο της γάμο.

Continue Reading