Bob Dylan – A Hard Rain’s A-Gonna Fall

Σε μια μορφή ερωταποκρίσεων που δανείζεται από την παραδοσιακή μπαλάντα το Lord Randall (Ω που ήσουνα λόρδε Ράντωλ, γιέ μου; / Που ήσουνα γερό μου παλληκάρι;), ο Dylan εξετάζει εδώ τον ίδιο του τον ρόλο ως folk τραγουδιστή.

Από εικονοκλαστική άποψη, το τραγούδι αγγίζει κυριολεκτικά όλα τα θέματα που θίγει η μουσική διαμαρτυρίας: τη μόλυνση (δώδεκα νεκροί ωκεανοί), την έρημη χώρα της σύγχρονης ζωής (το στόμα ενός τάφου), αυτό που το περιοδικό Ramparts χαρακτηρίζει κρατική μέριμνα για τους πλούσιους  (διαμαντένια εθνική οδός με κανένα μέσα της), το φυλετικό πρόβλημα (είδα έναν λευκό που έβγαζε βόλτα ένα μαύρο σκύλο), την έλλειψη επικοινωνίας (δώδεκα χιλιάδες ομιλητές με τις γλώσσες τους σπασμένες), την κακοποιήσει των παιδιών (τουφέκια και κοφτερά σπαθιά στα χέρια των παιδιών), παραμελημένες διαπροσωπικές σχέσεις (ένας άνθρωπος πεινάει, ενώ οι άλλοι γελάνε), την άρνηση της τέχνης και της θρησκείας (το τραγούδι ενός ποιητή που πέθανε στην ψάθα), την έλλειψη της αγάπης (ένας άνδρας που πληγώθηκε από τον έρωτα) και πάει λέγοντας.

Continue Reading

Κλέων Παράσχος – Τι είναι η ποίηση

[…]

Πραγματικά, από τα πιο δύσκολα πράγματα —ίσως και αδύνατο— είναι να ορίσει κανείς την ποίηση, — εννοώ να την ορίσει ακριβώς. Ένα μέσο προσφέρεται για μια τέτοια απόπειρα, το πιο πρόχειρο και το πρώτο· η προσωπική πείρα του καθενός μας. Ας ανατρέξουμε λοιπόν στην προσωπική πείρα μας. Τι θα δούμε; Θα δούμε ότι διαβάζοντας ποιητές όχι διαφορετικών καιρών και τόπων ή ειδών (επικό, δραματικό, λυρικό), αλλά δυο λυρικούς του ίδιου τόπου και του ίδιου καιρού, έχουμε —έχει ο «επαρκής» αναγνώστης— μια διαφορετική εντύπωση από τον καθένα. Άλλη εντύπωση ξυπνά μέσα μου ένα ποίημα του Παλαμά, άλλη ένα ποίημα του Χατζόπουλου, άλλη ένα ποίημα του Γρυπάρη. Πιθανόν να υπάρχουν και όμοια συστατικά στην εντύπωση· τα διαφορετικά όμως συστατικά είναι περισσότερα και αυτά κατά κύριον λόγον προσδιορίζουν την εντύπωση.

Continue Reading

Γεώργιος Σουρῆς – Ὁ Ῥωμηὸς στὸν Παράδεισο

Θεούλη μου, τί σοῦ ῾λθε νὰ μ᾿ ἁγιάσεις;
νομίζεις πῶς θὰ μ᾿ ἔμελλε καθόλου,
ἂν ἤθελες κι ἐμένα νὰ κολάσεις
καὶ μ᾿ ἔστελνες παρέα τοῦ διαβόλου;
Μ᾿ ἀρέσει ὁ Παράδεισος, ἀλήθεια,
χωρὶς δουλειὰ σκοτώνω τὸ καιρὸ
βλέπω ἁγίους γύρω μου σωρό,
διαβάζω συναξάρια, παραμύθια,
κι ἀκούω καὶ τραγούδια θεϊκά,
μά, ἔλα ποὺ δὲν ἔχετε συνήθεια,
νὰ λέτε κι ἕνα δυὸ πολιτικά!
Σὺ κυβερνᾷς γιὰ πάντα μὲ γαλήνηContinue Reading

Art Kane – Φωτογραφίζοντας αστέρες της μουσικής – Μικρό βιογραφικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο Art Kane (1925-1995) ήταν Αμερικανός φωτογράφος μόδας και μουσικής.

Ξεκίνησε την καριέρα του φωτογραφίζοντας τους θρύλους της Jazz. Η φωτογραφία του “A great day in Harlem” (1958) υπήρξε μια από της πιο εμβληματικές της μουσικής ιστορίας.

Την δεκαετία του 60’ και 70’ δούλεψε με πολλούς διάσημους μουσικούς όπως Rolling Stones, Τhe Who, Janis Joplin, Τhe Doors, Aretha Franklin και Bob Dylan, γεγονός που τον έκανε πολύ διάσημο στους κύκλους της μουσικής κουλτούρας.

Continue Reading

T. S. Eliot – Αφιέρωση στην γυναίκα μου

Σ΄αυτήν που οφείλω την πηγαία χαρά

Που τις αισθήσεις μου σκιρτά στο ξύπνημά μας

Και τον ρυθμό που κυβερνά την ηρεμία του ύπνου μας,

Ανάσα ομόηχη

 

Των εραστών εκείνων που τα σώματά τους όζουν το ένα στ’ άλλο

Που σκέπτονται τις ίδιες σκέψεις δίχως ανάγκη να μιλούν

Και φλυαρούν το ίδιο μίλημα χωρίς ανάγκη νοήματος.

 

Κανείς οξύθυμος χειμώνας δεν θα ψύξειContinue Reading

Στράτης Μυριβήλης – Η ζωή εν τάφω

Η Όχτρα είναι οργανωμένη, πειθαρχημένη, πάνοπλη. Η Αγάπη είναι ανοργάνωτη, ξεθυμαίνει σε αισθηματισμούς, σε θρησκευτικούς εξορκισμούς. Τώρα ποιος θα οργανώσει, ποιος θ’ αρματώσει, θα κάμει σεβαστή την Αγάπη; Ο Χριστός το καταπιάστηκε με το καλό και δεν κατάφερε σπουδαία πράματα. Όμως πάλι αν γίνει με το στανιό, τότε παύει νάναι Αγάπη. Δεν καταλαβαίνω.

Continue Reading

Kassian Cephas – Ο πρώτος επαγγελματίας φωτογράφος στην Ινδονησία – Μικρό βιογραφικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο Kassian Cephas (1845 – 1912) ήταν Ιαβανέζος φωτογράφος.

Ήταν ο πρώτος αυτόχθονας επαγγελματίας φωτογράφος στην Ινδονησία. Έγινε μετά από εντολή του Sultan Hamengkubuwana VI.

Στην αρχή δούλεψε στο δικαστήριο. Μετέπειτα ήταν υπεύθυνος για τα πορτρέτα των μελών της βασιλικής οικογένειας.

Το ταλέντο του ξεδιπλώθηκε όταν εργάστηκε για την ολλανδική αρχαιολογική ένωση, απεικονίζοντας την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας του.Continue Reading

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Η Φόνισσα

Αφού είχε γεμίσει το καλάθι της, και ο ήλιος έκλινε πολύ χαμηλά, καθώς εξήλθε του ερήμου ναΐσκου, η γραία Χαδούλα εκίνησε να επιστρέψη εις την πολίχνην. Κατήλθε πάλι το ρέμα ρέμα εις τα οπίσω, εστράφη δεξιά, άρχισε ν’ ανηφορίζη προς τον λόφον του Αγίου Αντωνίου, οπόθεν είχεν έλθει. Μόνον πριν φθάση ακόμη εις την κορυφήν του λόφου, εφ’ ου ίσταται το παρεκκλήσιον, και οπόθεν ανοίγεται μεγάλη θέα προς τον λιμένα και την πόλιν, είδεν εκεί δεξιά της χαμηλά εις το βάθος μικράς κοιλάδος, ήτις καλείται της Μαμμούς το ρέμα, και τέμνει κατ’ αμβλείαν γωνίαν την άλλη βαθείαν κοιλάδα του Αχειλά, τον ευρύν και καλώς καλλιεργημένον κήπον του Γιάννη του Περιβολά, και είπε μέσα της:

Continue Reading

Richard Tennant Cooper – Ο ζωγράφος που απεικόνιζε την φρίκη των ασθενειών

Ο Richard Tennant Cooper (1885-1957) ήταν βρετανός ζωγράφος.

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα στοιχεία για την ζωή του εκτός από τους πίνακες τους που απεικονίζουν την φρίκη του Α’ παγκοσμίου πολέμου και τις ασθένειες της εποχής.

Οι πίνακες του είναι σκοτεινοί, δραματικοί και αρκετά τρομαχτικοί. Έχουν μια ιδιαίτερη δυναμική. Οι ειδικοί τον κατατάσσουν στον παρακμιακό κίνημα.Continue Reading

Charlie Chaplin – Η έμπνευση του Charlot (The Tramp)

Ένα Σάββατο, μετά το σχολείο, έφτασα σπίτι αλλά δε βρήκα κανέναν εκεί. Ο Σίντνεϊ, όπως συνήθως, έλειπε όλη τη μέρα παίζοντας μπάλα και η νοικοκυρά μου είπε ότι η Λουίζ και ο γιος της είχαν βγει από νωρίς το πρωί. Στην αρχή ένιωσα ανακούφιση, γιατί αυτό σήμαινε πως δε θα είχα να τρίβω πατώματα και να καθαρίζω μαχαίρια. Περίμενα μέχρι πολύ μετά την ώρα του μεσημεριανού, οπότε άρχισα να ανησυχώ. Ίσως να με είχαν εγκαταλείψει. Καθώς το απόγευμα περνούσε και χανόταν, άρχισαν να μου λείπουν. Τι είχε συμβεί; Το δωμάτιο έδειχνε αγριωπό και ανυπόφορο, τόσο άδειο, που με τρόμαζε. Άρχιζα κιόλας να πεινάω· έτσι κοίταξα στο κελάρι, αλλά δεν υπήρχε τίποτε. Δεν μπορούσα να αντέξω άλλο αυτή την αίσθηση του κενού, κι έτσι βγήκα έξω, έρημος, και πέρασα το απόγευμα τριγυρνώντας στα παζάρια που υπήρχαν ολόγυρα. Περιπλανήθηκα στη Λάμπεθ Γουόκ και στη Γάτα, κοιτάζοντας πεινασμένα στα παράθυρα των μαγειρείων τα προκλητικά, αχνιστά ψητά κοψίδια από χοιρινό και βοδινό και τις χρυσοκάστανες τηγανητές πατάτες πνιγμένες στη σάλτσα. Έπειτα, για ώρες παρακολούθησα τους διάφορους ψευτογιατρούς να πουλάν τα παρασκευάσματά τους. Αυτό μου τράβηξε την προσοχή και με καταπράυνε, και για λίγο ξέχασα τα χάλια και την πείνα μου.

Continue Reading