Υπάρχουν άνθρωποι
πού δεν πονάνε.
Αυτό είναι φοβερό.
Περνούν ανάμεσα από τους
ζωντανούς
χωρίς να τους αναγνωρίζουν.
Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει
και εύκολα αλλάζουν δρόμο
Σαν να κοιτούν την ώρα.
Η ψυχή τους
Ένα μικρό δωμάτιο.
Χωρίς παράθυρό
Χωρίς Θεό.
Τρώνε.
Κοιμούνται
ίσως και να ερωτεύονται
Ποιος ξέρει;
Μα τίποτε δεν τους αγγίζει
Ως το κόκαλο.
Είναι μεγάλη αυτή η φτώχεια:
να μη σου περισσεύει
ούτε μία στάλα
για να δώσεις.
Κάποτε πεθαίνουν
Χωρίς να θυμούνται τίποτα
Ούτε την ημέρα
που έπαψαν να συγκινούνται.

Διαβάστε επίσης
Κορνηλία Καδόγλου – Συμφιλίωση
Ένα ποίημα για όσα συμβαίνουν όταν η θέρμη χάνεται και οι άνθρωποι σκληραίνουν τόσο, ώστε ακόμη και το άγγιγμα γίνεται δύσκολο.

Βιογραφικό
Η Κορνηλία Καδόγλου ζει και εργάζεται ως βιολόγος στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Καλαμάτας. Η αγάπη της για την επιστήμη την οδήγησε στη Βιολογία. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και, πρόσφατα, υποψήφια διδάκτορας στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στην Τρίπολη. Το 2011 εκδόθηκε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Οι πινελιές της νιότης», ενώ τον Αύγουστο του 2023 ακολούθησε η δεύτερη ποιητική της συλλογή, με τίτλο «Μόριμος, ο πένθιμος επισκέπτης του θέρους». Μητέρα ενός μικρού αγοριού, ισορροπεί στην κόψη του χρόνου τα όνειρα, τις σκέψεις και τις λέξεις της.