και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...

Κάποια καλοκαίρια τα θυμόμαστε από έναν άνθρωπο. Από τα πρωινά που ξυπνούσαμε μαζί του, από ένα άγγιγμα, από την επιθυμία να κρατήσει λίγο περισσότερο εκείνη...

Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις. Υπάρχουν και στη ζωή μας. Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε, σε όσα τελειώνουν και σε όσα...

Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...

Η Μαριάννα γράφει για έναν έρωτα που παλεύει με τον χρόνο, την επιθυμία και τον φόβο του τέλους. Το ποίημα κινείται ανάμεσα στο «θέλω»...

Υπάρχουν πράγματα που μένουν για χρόνια κρυμμένα μέσα μας. Συναισθήματα που δεν ειπώθηκαν, επιθυμίες που αναβλήθηκαν, κομμάτια του εαυτού μας που μάθαμε να κρατάμε...

«Εν τάτσα, κυρία, τούντο πράμαν μες στο κείμενον». Εθώρουν τον τζ̆ι έν επίστευκα στ’ αφκιά μου. «Εν πελλάρες τούντα πράματα που μας λαλείτε. Τζ̆αι...

Στα όνειρα, ό,τι γνωρίζουμε αλλάζει μορφή χωρίς να χάνεται. Οι άνθρωποι γίνονται σύμβολα, οι σκέψεις εικόνες και τα αισθήματα αποκτούν σώμα. Ο Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης...