Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις.
Υπάρχουν και στη ζωή μας.
Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε,
σε όσα τελειώνουν και σε όσα αρχίζουν ξανά.
Μικρές στάσεις μέσα σε όλα όσα ζούμε και νιώθουμε.
Γι’ αυτές γράφει η Ελένη Τομπέα στο ποίημα Σημεία στίξης.

*********************

Στο κόμμα, σταματώ…
Παίρνω ανάσες
Συλλογιέμαι το πριν και σχεδιάζω το μετά
Παντρεύω το παρελθόν με το μέλλον

Στην τελεία, πεθαίνω…
Μέσα σε μια στιγμή
σταματώ να υπάρχω
μόνο και μόνο για να γεννηθώ ξανά

Στο θαυμαστικό, φωνάζω….
Μ’ακούν οι γραμμές μου
Αναπηδούν τα γράμματα
Σκορπώ ευτυχία απο τη μια άκρη μου στην άλλη

Στο ερωτηματικό, περιμένω…
Αγωνιώ για την απάντηση
που πότε έρχεται, πότε όχι
και εγώ πάντα περιμένω…

Βιογραφικό
Η Ελένη Τομπέα γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποτελεί μέλος της ιδρυτικής ομάδας της ιστοσελίδας socialpolicy.gr στην οποία εργάζεται έως σήμερα. Ασχολείται συστηματικά με την λογοτεχνία από τα εφηβικά της χρόνια. Έργα της έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογία σύγχρονης ποίησης και έχουν δημοσιευτεί σε blogs και λογοτεχνικά περιοδικά στο διαδίκτυο. Το ποίημά της “Σημεία Στίξης” έχει συμπεριληφθεί σε εκπαιδευτικό σεμινάριο του Προγράμματος Πρωτέας (Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας).