και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...

Όταν ο Justin έμπαινε στο λεωφορείο, κάποιοι απομακρύνονταν. Ο αδελφός του, ο φωτογράφος Louis Quail, το είχε δει να συμβαίνει. Πριν ακόμη τον γνωρίσουν,...

Ο θάνατος του Edgar Allan Poe μοιάζει βγαλμένος από τις ίδιες του τις ιστορίες, σκοτεινός, αινιγματικός, γεμάτος σκιές. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1849, ο Poe...

Το 1974, ο Λάκης Χαλκιάς τραγούδησε την ιστορία ενός μετανάστη που περνούσε ολόκληρη τη μέρα μπροστά σε μια μηχανή. Στο εργοστάσιο κανείς δεν χρησιμοποιούσε...

Κάποια καλοκαίρια τα θυμόμαστε από έναν άνθρωπο. Από τα πρωινά που ξυπνούσαμε μαζί του, από ένα άγγιγμα, από την επιθυμία να κρατήσει λίγο περισσότερο εκείνη...

Η Elfriede Lohse-Wächtler ζωγράφιζε πρόσωπα που οι περισσότεροι άνθρωποι προσπερνούσαν. Φτωχούς, εργάτες, γυναίκες των καμπαρέ, μοναχικούς ανθρώπους και ασθενείς ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Δεν αναζητούσε την ομορφιά...

Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις. Υπάρχουν και στη ζωή μας. Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε, σε όσα τελειώνουν και σε όσα...

Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...