Indie καλλιτέχνες

Tag

Δημήτρης Στρατής – Μόνο τα παιδιά

Ο Δημήτρης Στρατής γράφει για τον κόσμο όπως τον βλέπουν τα παιδιά: γεμάτο χρώματα, απλότητα και μικρές βεβαιότητες. Έναν κόσμο όπου η αγάπη έχει...

O Λαθρεπιβάτης – Αυτός που αγαπά διαρκεί

Ο Λαθρεπιβάτης γράφει για την αγάπη όχι ως ευτυχία που εξαρτάται από την παρουσία του άλλου, αλλά ως μια εσωτερική δύναμη που μένει ακόμη...

Μιχάλης Αλμπάτης – Η νόσος των ουρητηρίων

Δεν ήξερε να πει αν τελικά υπήρχε πράγματι ένας μυστήριος ιός που τη συμπεριφορά και τη σκέψη τόσων ανθρώπων χειραγωγούσε ή αν απλά επρόκειτο...

Νάνσυ Αγγελή – Είμαστε τυχεροί

Είμαστε τυχεροί, αυτό λένε πάντα. Το επαναλαμβάνουν δυνατά πολλές φορές μέσα στη μέρα, σαν μάντρα, σαν προσευχή. Τι τυχεροί που είμαστε, λένε και ξαναλένε,...

Ρωξάνη Νικολάου – Οι ερχόμενοι

Στο ποίημα, η Ρωξάνη Νικολάου δίνει φωνή σε εκείνους που έμειναν πίσω ως οστά και μνήμη. Μας θυμίζει πως κάποτε υπήρξαν κι αυτοί “οι...

Σταύρος Σταυρόπουλος – Πεθαίνω σαν βιβλίο

Υπάρχουν ποιήματα που δεν διαβάζονται βιαστικά. Χρειάζονται χρόνο, γιατί κάθε επιστροφή στις λέξεις τους αποκαλύπτει κάτι διαφορετικό. Το ποίημα του Σταύρου Σταυρόπουλου είναι μια...

Κωστής Αργυριάδης – Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας

Ζούμε μέσα σε πόλεις που μας κοιτούν πριν προλάβουμε να τις κοιτάξουμε εμείς. Μας μαθαίνουν πώς να κινούμαστε, τι να θέλουμε, τι να φοβόμαστε, τι...

Κορνηλία Καδόγλου – Κέικ λεμόνι

Θα φύγω Ένα πρωί έτσι ξαφνικά και ούτε θα το καταλάβεις . Θα αφήσω τα πιάτα στο τραπέζι Το κλειδί πάνω στο γραφείο Θα...

Αντρέας Τιμοθέου – Η αγία των γάτων

Το νέο βιβλίο του Αντρέα Τιμοθέου, Η μέσα λέξη, κι άλλες ιστορίες του βυθού, είναι η ένατη ποιητική του συλλογή και το δέκατο συνολικά...

Αλέξανδρος Γκόγκας – Ανάμεσα σε όσα φεύγουν

Υπάρχουν στιγμές στην πόλη που περνούν μπροστά μας και χάνονται πριν προλάβουμε να τις καταλάβουμε. Ένας άνθρωπος που στρίβει σε έναν δρόμο. Μια σκιά...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img