Ο Δημήτρης Στρατής γράφει για τον κόσμο όπως τον βλέπουν τα παιδιά: γεμάτο χρώματα, απλότητα και μικρές βεβαιότητες. Έναν κόσμο όπου η αγάπη έχει ακόμη χρώμα και το μέλλον περιμένει μια καρτ ποστάλ.
*********
Μόνο τα παιδιά ξέρουν να εξισώνουν το κίτρινο με τον ήλιο το πορφυρό με την αγάπη το πράσινο με το χορτάρι, με τη γαλήνη το λευκό. Μόνο τα παιδιά ξέρουν χαμογελώντας να στέλνουν καρτ ποστάλ στις ανάσες του μέλλοντος.Βιογραφικό Ο Δημήτρης Στρατής μεγάλωσε παρατηρώντας σχεδόν καθημερινά, ένα καταπράσινο βουνό, γεμάτο πυκνή Κυπριακή βλάστηση. Είναι το ύψωμα «Ξεροκοιλάδες», στην μικρή κοινότητα Κορφή, της Λεμεσού.
Στην πορεία της ζωής έφυγε από το χωριό, για να σπουδάσει και αργότερα να δουλέψει. Η εικόνα του βουνού όμως, τα δέντρα, τα αρωματικά φυτά του, συνεχίζουν να τον συντροφεύουν όταν γράφει ποίηση στη σκιά της αδυσώπητης καθημερινότητας.
Τον Φεβρουάριο του 2026, έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αρμίδα η δεύτερη ποιητική συλλογή του, με τίτλο «Μνήμη Υπόγεια». Επτά χρόνια πριν, το 2019 έκανε την πρώτη απόπειρα έκδοσης βιβλίου, με την ποιητική συλλογή «Αιρετική Αφήγηση» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αριστοτέλους. Ποιήματα και διηγήματα του, έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά της Κύπρου και της Ελλάδας.
Φωτογραφία: Noémia Prada
