Υπάρχουν πράγματα που μένουν για χρόνια κρυμμένα μέσα μας. Συναισθήματα που δεν ειπώθηκαν, επιθυμίες που αναβλήθηκαν, κομμάτια του εαυτού μας που μάθαμε να κρατάμε ήσυχα.
Κι όμως, η καρδιά συνεχίζει να χτυπά. Σαν να επιμένει να μας θυμίζει πως κάτω από όλα όσα συνηθίσαμε, υπάρχει ακόμη κάτι ζωντανό που ζητά να το ακούσουμε.
Στο ποίημα, η Μαρία Α. Ιωάννου παίρνει κάτι τόσο καθημερινό όσο έναν χτύπο της καρδιάς και τον μετατρέπει σε ένα απλό, σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα: μήπως τόσα χρόνια η καρδιά δεν χτυπούσε μόνο για να μας κρατήσει στη ζωή, αλλά και για να μας ξυπνήσει;
**********************
πώς άντεξες
να κρύβεις
τόσα χρόνια
μια καρδιά
που όλο και χτυπούσε;
δεν σκέφτηκες, δεν σκεφτήκαμε ποτέ
πως μπορεί η καρδιά
να χτυπούσε
πάνω στο στήθος μας
μέρα
νύχτα
για να μας ξυπνήσει;
Φωτογραφία: Roberto De Mitri
Βιογραφικό
Η Μαρία Α. Ιωάννου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1982. Έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων: Η γιγαντιαία πτώση μιας βλεφαρίδας (Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2011 – Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη Κύπρου), Καζάνι (Εκδόσεις Νεφέλη 2015 – βραχεία λίστα για το Βραβείο Νέου Λογοτέχνη του περιοδικού Κλεψύδρα), Οι ενδιάμεσοι (Εκδόσεις Νεφέλη 2022 – Κρατικό Βραβείο Διηγήματος/Νουβέλας Κύπρου, βραχεία λίστα στην κατηγορία Πεζογραφία στα βραβεία του περιοδικού Χάρτης). Έχει γράψει επίσης δύο βιβλία για παιδιά: Η μύγα κι η κανάτα (εικονογράφηση: Φίλιππος Θεοδωρίδης, Εκδόσεις Πατάκη 2019), Η μαμά μου είναι αστροναύτης (εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης, Εκδόσεις Τελεία 2023). Μικροδιηγήματά της ήταν υποψήφια για το Best Small Fictions 2020 στις ΗΠΑ και Best of the Net 2021. Το 2013 ίδρυσε το διεθνές διαθεματικό φεστιβάλ λογοτεχνίας «Σαρδάμ». Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίκαρος το πρώτο της βιβλίο ποίησης με τίτλο Πυροτεχνήματα κάτω από τον ήλιο.
