Τρέμουν τα πόδια μου το σώμα μου δειλιάζει Κάθε φορά που πλησιάζεις προς τα δω Με ξεσηκώνεις με χαλάς και μ’ αναγκάζεις Να μπω γυμνός στο ηλεκτρικό σου μακελειό Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ

Διαβάστε επίσης: Γιάννης Αγγελάκας – «Θέλω να είμαι η μουσική» Ένα τραγούδι για τον έρωτα σαν παρουσία που θέλει να μείνει μέσα στον άλλον, ακόμη κι όταν όλα γύρω μοιάζουν αβέβαια.

Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι Σαν τότε που ματώναμε μαζί Μόνοι σ’ ένα άγνωστο νεκρό πλανήτη Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς Τρέχω συνέχει να κρυφτώ μακριά από σένα Κι ενώ νομίζω πως μπορώ να γιατρευτώ Πάνω σου πέφτω ξαφνικά κι απεγνωσμένα Στα ηλεκτροσόκ σου προσπαθώ ν’ αντισταθώ