Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, η ρατσιστική οργάνωση Ku Klux Klan γνώρισε μεγάλη άνθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν το δεύτερο κύμα εξάπλωσής της, μετά την ίδρυσή της το 1865.
Διάβασε επίσης: [David Kirby – Ο θάνατος που συγκλόνισε την Αμερική]
Για το πώς μια εικόνα μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια συνείδηση.
Εκείνη την περίοδο η οργάνωση έφτασε να αριθμεί εκατομμύρια μέλη. Σε κάποιες εκτιμήσεις ξεπερνούσε τα 4 εκατομμύρια ενεργά μέλη, κάτι που δείχνει πόσο βαθιά είχε απλωθεί μέσα στην αμερικανική κοινωνία.
Ένας βασικός λόγος ήταν ο φόβος απέναντι στις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Πολλοί Αφροαμερικανοί μετακινούνταν από τον Νότο προς τον Βορρά, αναζητώντας καλύτερη ζωή. Την ίδια περίοδο έφταναν στις ΗΠΑ και πολλοί μετανάστες, ανάμεσά τους Εβραίοι και Καθολικοί.
Για πολλούς λευκούς Προτεστάντες, όλα αυτά έμοιαζαν απειλή. Φοβούνταν ότι η χώρα άλλαζε. Φοβούνταν την πολιτική δύναμη των Καθολικών, την παρουσία των μεταναστών, αλλά και την κοινωνική άνοδο των Αφροαμερικανών.
Η ανάπτυξη της οργάνωσης βοηθήθηκε και από την ταινία The Birth of a Nation του 1915. Η βουβή ταινία παρουσίαζε την Ku Klux Klan σαν μια ηρωική ομάδα που δήθεν προστάτευε τις αμερικανικές αξίες και την «λευκή» κοινωνική τάξη. Έτσι, έδωσε στην οργάνωση μια πιο αποδεκτή εικόνα στα μάτια πολλών ανθρώπων.
Το 1925 και το 1926, η Ku Klux Klan έκανε δύο μεγάλες πορείες στην Ουάσιγκτον. Με αυτές τις πορείες ήθελε να δείξει τη δύναμή της και να στείλει μήνυμα πως δεν ήταν μια μικρή περιθωριακή ομάδα, αλλά ένα κίνημα με πολιτική και κοινωνική επιρροή.
Διαβάστε επίσης: Αλλάζοντας την εικόνα της Αμερικής μέσω της Jazz Πως η Αμερική προσπαθούσε να δείξει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο προς τον κόσμο, χρησιμοποιώντας τη jazz ως πολιτιστική διπλωματία
Ωστόσο, η δύναμή της άρχισε να μειώνεται προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920. Σκάνδαλα, εσωτερικές συγκρούσεις και η σταδιακή αλλαγή της κοινής γνώμης έπληξαν την εικόνα της.
Η Ku Klux Klan δεν εξαφανίστηκε εντελώς. Επανεμφανίστηκε αργότερα, ιδιαίτερα την περίοδο του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων στις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Μέχρι σήμερα, το όνομά της παραμένει σύμβολο ρατσισμού, μίσους και λευκής υπεροχής.
