Indie καλλιτέχνες

Tag

Νίκος Σιδέλικ – Στεφάνι από φυλλωσιά

Αν τα σεντόνια, το στρώμα κι οι τάβλες ΑΝΑΣΑΙΝΑΝ –κύκλωναν το κορμί μου– ίσως να ένιωθα λίγο καλύτερα. Η μη συντροφιά, η μη αγκαλιά, το μη κουράγιο. Σκατά, πώς να μην...

Αναστασία Αντωνακάκη – Πάλι

Το παιδίδεν μπορεί να δεχτεί ότι αυτό που του αρέσει τελείωσε.Γι’ αυτό λέει “πάλι”.Πάλιθα ακούσω την ιστορία.Πάλιθα πετάξω την μπάλα κάτω.Πάλιθα φάω τα ψίχουλα...

Γαβριέλλα Κασάπη – Ψάχνω μία, ένα, δύο

Ψάχνω μία λέξη να με φωνάζειΨάχνω ένα όνειρο να θέλωΨάχνω δύο μάτια να κοιτάζωΨάχνω μια αγκαλιά να με αντέχειΨάχνω ένα μέρος να με αποδεχτείΨάχνω...

Κατερίνα Καρπούζη – Νύχτες

Σε κάποιους άρεσε το Campariκαι κάποιοι το έπιναν μόνο για παρέα.Ήταν τότε που μερικοί κορόιδευαν τις τεχνολογίεςκαι τώρα πρώτοι στα μπαρ με ένα κινητό...

ντέμη – Πλανήτες

Μερικοί άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να ταξιδεύουνΤο βλέπεις στα μούτρα τους, στα χέρια τους και τα μάτια τουςΥπάρχουν κι άλλοι που δεν είναι, αλλά το...

Βασίλης Νικολόπουλος – Απ’ τα πόδια με πιάνει η νύχτα

Το πέταγμα της πεταλούδας έχει πάντα κάποιον λόγοπου δεν θα γνωρίζειςΜοιάζουμε για κάθε έναν απ' αυτούς Τα χρώματα λαμπαδιάζουν και τινάζονταιΒρέχειΟ αέρας σαρώνει τα δευτερόλεπτα...

Θέκλα Γεωργίου – Βαβέλ

Κάποιος έχει ζήσει ανάμεσα σε άλλους.Κάποιος έχει φανταστεί ότι υπερτερεί των άλλων.Κάποιος έχει φανταστεί τους άλλους.Κάποιος δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στους άλλους.Κάποιος έχει...

Κωστής Αργυριάδης – Ο δρόμος για τη θάλασσα του βορρά

Στη Στέλλα, στον εκλιπόντα Θάνο Μαζί θα σαλπάρουμε προς την παγωμένη θάλασσα του Βορρά στη βροχή θα μας θάψουν μια μέρα με βροχή. Το σώμα μου: σκοτάδι και κρέας, ίσκιος μες στον ίσκιο, πνιγμένο...

Παύλος Ανδρέου – Ψηφιακά μεταξύ μας

Αφού ψαχνόμαστεσε άγνωστες συχνότητεςγιατί θιγόμαστε τόσο εύκολα;Ας ηθικολογήσουμεστο ισοζύγιοτων απόντων καθρεφτών.Εξεγέρσεις στα δίκτυατης προσποιητής ευαισθησίαςανταλλάσσουν δεδομέναμε μια απλή κίνηση δακτύλου.Συμπυκνώνουμε τη μοναξιάσε εικονίδιαγια μια...

μιχάλης μαυροθέρης – Ε, και;

Κάθομαι χαμαίοκλαδόνώρεςακούω Καρράκαι τάχα κάμνωπως γράφωστο κομπιούτερμα             σεσκέφτομαικι είναι τόσοτρελό, τρελόσυναίσθημαπου τα πόδιαμουδιάζουνμυρμηγκιάζουνκαι η εικόνα σουμες στην νουφωτίζειτο σκοτάδικαθώς...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img