Indie καλλιτέχνες

Tag

Θάνος Κατράμης – Όταν μεγαλώσω

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ο μικρότερος κόκκος σκόνης Χωρίς μικροσωματίδια, βακτήρια κι άλλες τέτοιες μαλακίες Θέλω να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή ζωή πάνω μου, Να μην σκέφτομαι, να...

Σταύρος Σταυράκης – Τα απογεύματα

Τα απογεύματα κανείς δεν λατρεύει το χιονόνερο, Σπάνιο, την ώρα του Εσπερινού, Υγρό και Άγιο. Σαν τέτοια Αγάπη να σου ’χω, ο μοναδικός Εγώ. Υπέροχα ξέρω πως κρύβεσαι σε...

Άννα Ξανθοπούλου – Αγάπησες το ένα τέταρτο του προσώπου μου

Αγάπησες το ένα τέταρτο του προσώπου μουτ’ άλλα τρία είχαν μονάσει απ’ τα οκτώ αποζητούσαν τη μυρωδιά απ’ το λάδι και το κερίστα παρεκκλήσια της...

Θέκλα Γεωργίου – Έχετε υπάρξει έντομο;

Βαδίσαμε μπροστά με προτεταμένες κεραίες σέρνοντας χρόνο, σέρνοντας χρόνο, παρατηρώντας τον να γέρνει οπίσω μας, αρνούμενος την κλεφτή ματιά του ώμου, την επανάσταση της πρώτης όρασης. Τσαλακωμένοι, πατημένοι, θρυμματισμένοι από το...

Αλέξανδρος Χρονίδης – Το περιπολικό δεν είναι ταξί

Καθώς η χώρα συζητά για το επεισόδιο της Βανδή και την μεταφορά ενός ψυγείου, κάπου πιο σκοτεινά, η Κυριακή Γρίβα έσβηνε έξω από ένα...

Κρίστη Στασινοπούλου – Ευτυχία ή Τέχνη;

Τεράστιο και πολύχρονο το φιλοσοφικό μου δίλημμα: Τι είναι πιο σημαντικό; Η ανθρώπινη Ευτυχία ή η σπουδαία Τέχνη των ανθρώπων, που γεννιέται από τον πόνο; Μην σας...

Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου – Mην πεις στην κόρη σου ότι έχασε κιλά. Ούτε ότι πήρε κιλά.

Mην πεις στην κόρη σου ότι έχασε κιλά.Ούτε ότι πήρε κιλά.Απλά μίλα της για το πώς λειτουργεί το σώμα της.Εάν πιστεύεις ότι το σώμα...

Γεωργία Δρακάκη – Ο Τάσος πέθανε: Ένας αντι-επιτάφιος

Το αμάξι πήρε δρόμο επιστροφής Θάψαμε τον Τάσο Κι ο Τάσος πουθενά Ούτε νεκρός ούτε ζωντανός Ήθελα να τρέξω στο σπίτι μου Να είσαι εκεί Να έχεις κάνει μια τέλεια...

Κορνηλία Καδόγλου – Συμφιλίωση

Έλα να λυπηθούμε τους εαυτούς μας να θυμηθούμε πως πλούσιοι ήμαστανμα τώρα διακονιάρηδες που ανταλλάσσουν κέρματα συμπόνοιας γίναμε.Έλα να συγχωρέσουμε τους εαυτούς μαςη αλαζονεία...

Χριστίνα Παρασχά – Να μάθεις να φεύγεις

inΑπό την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.Να φεύγεις!Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.Να μην παίρνεις τίποτα μαζί,...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img