Σε κάποιους άρεσε το Campari
και κάποιοι το έπιναν μόνο για παρέα.
Ήταν τότε που μερικοί κορόιδευαν τις τεχνολογίες
και τώρα πρώτοι στα μπαρ με ένα κινητό στο χέρι
αρέσκονται στην επικαιρότητα
Και δίπλα να ξερογλείφεται ένας γλοιώδης
και ο Μπάμπης να τον βρίζει
λίγο πριν του ρίξει γροθιά
ανάμεσα απ’ τα φρύδια
Ήταν τότε που χλεύαζαν το κορίτσι
που έβγαινε γυμνό σχεδόν από το σπίτι
ενώ οι ίδιοι μέσα τους ήταν ανέκαθεν γυμνοί από ζωή
Και μιλούν, μιλούν ακατάπαυστα
σαν μόνοι εκείνοι να έχουν ιστορίες να μοιραστούν
Ήταν τότε που εμείς θέλαμε να καθόμαστε
με όσους δε μας ήθελαν
και τώρα κάθονται μόνο με σένα
ποιος ξέρει γιατί…
Και τους φταίμε που θέλουμε να πηγαίνουμε
στα ίδια μπαρ που παλιότερα βαριόμασταν
Που καπνίζουμε ενώ σιχαινόμασταν το τσιγάρο
που είμαστε πιο ξέγνοιαστοι
αλλά με ένα σωρό σκατά στο κεφάλι
Που δεν κλαιγόμαστε
αλλά καιγόμαστε ζωντανοί
Που δε μας ενοχλεί που κάποιοι πίνουν Campari
μια χαρά ποτό είναι στην τελική
Που φταίμε εκεί που δε φταίμε
που κάνεις δε μας διώχνει από τα μπαρ
αλλά βιάζονται να μας πετάξουν από τα σπίτια τους
Που πρώτα ξεγυμνώνουμε την ψυχή μας
κι ύστερα ψάχνουμε σκιά να μη μας βλέπει
Που είμαστε
ό,τι είμαστε
Για όσο…
