Μαρία Πολυδούρη

Tag

Ο μυστήριος θάνατος της Μαρίας Πολυδούρη και η πρόβλεψη της ίδιας

Την αυγή της 29ης Απριλιού 1930, σε ηλικία είκοσι οχτώ χρονών η Μαρία Πολυδούρη πεθαίνει στην κλινική Χρηστομάνου. Μεταφέρθηκε εκεί, λίγο πριν ξεψυχήσει, με έξοδα...

Μαρία Πολυδούρη – Του Καρυωτάκη

«Οἱ νέοι ποὺ φτάσανε μαζὶ στὸ ἔρμο νησί» μὲ σένακάποια βραδιὰ μετρήθηκαν κ᾿ ηὖραν ἐσὺ νὰ λείπης.Τὰ μάτια τους κοιτάχτηκαν τότε, χωρὶς κανέναρώτημα, μόνο...

Αλληλογραφία Κώστα Καρυωτάκη με Μαρία Πολυδούρη

Σάββατο βράδυ Τάκη αγαπημένε μου! Πόσο μου φαίνεται χρόνος κάθε ώρα που περνώ μακριά σου! Επίστευα, πριν φύγω, πως δε θα σε θυμόμουν έτσι πολύ...

Μαρία Πολυδούρη – Θα ‘ρθεις αργά

Ὡς πότε πιὰ θὰ καρτερῶ νὰ ξαναρθῆς καὶ πάλι σὰν ἀπὸ χρόνους μακρινοὺς καὶ ξένες χῶρες πέρα; Λιγόστεψε ἡ ζωούλα μου καὶ μέρα μὲ τὴ μέρα, ἀνήμπορη...

Καταραμένοι ποιητές – Ποιοι ήταν και πώς γεννήθηκε ο όρος

Οι καταραμένοι ποιητές ήταν δημιουργοί που έζησαν συχνά στο περιθώριο της κοινωνίας, με ζωές που ξέφευγαν από τα κοινά πρότυπα της εποχής τους. Ναρκωτικά,...

Ἄγγελος Σικελιανός – Στὴ Μαρία Πολυδούρη

Μὴ στοχαστεῖς πὼς ἦρτα ἀργὰ κοντά σου. Εἶναι κρυφὸςὁ δρόμος μου καὶ δὲν τὸν ξέρουν οἱ ἄλλοι.καὶ χρόνια τώρα, ἀνήξερά Σου, εἶμαι γιὰ Σένα...

Μαρία Πολυδούρη – Για την αυτοκτονία

24-7-1929 Αὐτὸς ποὺ αὐτοκτονεῖ γιατὶ τοῦ ἦρθε μιὰ μεγάλη λύπη στὴ ζωή, αὐτὸς εἶνε ἕνας ἀνάξιος τῆς ζωῆς, δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἔχῃ δεχτῆ καθόλου....

Μαρία Πολυδούρη – Ποιὸς ξέρει

Καμμιὰν ἀπὸ τὶς πίκρες μου δὲ γνώρισεςτὶς πίκρες μου τὶς ἄσωστες τὶς μαῦρες.Καὶ στῶν ματιῶν μου μέσ᾿ στὸ φεγγοβόληματὰ δάκριά μου στεγνωμένα τὰ ᾿βρες. Ἐσὺ...

Μαρία Πολυδούρη – Δὲ καρτερῶ τὸ θάνατο

Δὲ καρτερῶ τὸ θάνατο, εἶνε βαριὰ ἡ ψυχή μου. Δέ μου ταιριάζει ἀγέρωχα νὰ σβήσω, ξαφνικά. Μ᾿ ἔδεσε ἡ μνήμη στὸ ἅρμα της καὶ μὲ τὴν...

Μαρία Πολυδούρη – Μόνο γιατί μ’ αγάπησες

Δέν τραγουδῶ, παρά γιατί μ' ἀγάπησες στά περασμένα χρόνια. Καί σέ ἥλιο, σέ καλοκαιριοῦ προμάντεμα καί σέ βροχή, σέ χιόνια, δέν τραγουδῶ παρά γιατί μ' ἀγάπησες. Μόνο γιατί μέ...

Must-read

Cristina Eléni Kontoglou – Τα καλοκαίρια που μένουν μέσα μας

Κάποια καλοκαίρια τα θυμόμαστε από έναν άνθρωπο. Από τα πρωινά που ξυπνούσαμε μαζί του, από ένα άγγιγμα, από την επιθυμία να κρατήσει λίγο περισσότερο εκείνη...

Elfriede Lohse-Wächtler – Ζωγράφιζε τους ξεχασμένους, ώσπου κρίθηκε ανάξια να ζει

Η Elfriede Lohse-Wächtler ζωγράφιζε πρόσωπα που οι περισσότεροι άνθρωποι προσπερνούσαν. Φτωχούς, εργάτες, γυναίκες των καμπαρέ, μοναχικούς ανθρώπους και ασθενείς ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Δεν αναζητούσε την ομορφιά...

Ελένη Τομπέα – Σημεία στίξης

Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις. Υπάρχουν και στη ζωή μας. Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε, σε όσα τελειώνουν και σε όσα...
spot_img