perithorio

1506 posts

and

14 comments
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!

Charles Bukowski – Μήνυμα

Καθόμουν σε ετούτοτο δωμάτιο για ώρεςδακτυλογραφώντας, και πίνονταςκόκκινο κρασί. Πίστευα πως ήμουνμόνος εκεί.Η πόρτα είναι κλειστήκαι το παράθυρο. Τώρα μια μεγάλη παχιά μύγαάσχημη και μαύρηκάθεται στο...

Οι καουμπόισσες της δύσης – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Μετά τον αμερικάνικο εμφύλιο, πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη μετανάστευση στην ιστορία της χώρας. Χιλιάδες κάτοικοι, έφυγαν από τις πολυσύχναστες ανατολικές πόλεις για να εγκατασταθούν σε...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Μαζεύτηκαν πολλοί γύρω από την πληγή της. Με τη φροντίδα τους την κρατούσαν ανοιχτή – έπαιρναν κι έπαιρναν με το νύχι τους για χέρι και...

Μικρά από τον Gabriel Garcia Marquez

– Πιστεύετε στην έμπνευση; – Ναι. Νομίζω ότι, τουλάχιστον στην περίπτωσή μου, όλα ξεκινούν με έμπνευση. Με κάτι… Το λέμε Άγιο Πνεύμα ή μούσα ή...

Κώστας Βάρναλης – Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται

Ο Κώστας Βάρναλης περιγράφει τις διώξεις των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους: Τέλη Ιουνίου οι ταραχές ξέσπασαν στην Φιλιππούπολη. Οι εκκλησίες, τα σκολειά...

Friedrich Nietzsche – Γιὰ τη φτώχια τοῦ ὑπερπλούτου

Δέκα χρόνια πᾶνε —,δὲ μἔφτανε καμιὰ σταλαγματιά,κανένα ἀγέρι ὑγρούτσικο, καμιὰ δροσιὰ ἀπ’ Ἀγάπη—μιὰ ἄβροχη χώρα…Τόρα παρακαλῶ ἐγὼ τὴ σοφία μουνὰ μὴ γένει φιλάργυρη σ’ αὐτὴ τὴν...

Serra Pelada – Στην κόλαση του χρυσού – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Το Serra Pelada ήταν χρυσωρυχείο στη Βραζιλία, νότια των εκβολών του Αμαζονίου, στον δήμο Curionópolis. Το 1979, ένα παιδί που κολυμπούσε στις όχθες του ποταμού...

Παραμύθι για τα’ ανθρώπινα συναισθήματα

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη...

Henry David Thoreau – Γιατί πήγα να ζήσω σε μια καλύβα στο δάσος

Πήγα στο δάσος επειδή επιθυμούσα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μονάχα τα ουσιώδη της ζωής και να δω αν θα μπορούσα να μάθω όσα...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Το απλό παιδί που εγώ αγαπώ…

Τ’ απλό παιδί, που εγώ αγαπώ, δεν έζησε στα πλούτη, δεν έχει τρόπους να φερθεί και μήτε να ντυθεί, – μα ’ναι το πιο καλό παιδί,...

Must-read

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...

Justin Quail: Ζώντας με σχιζοφρένεια και την απόρριψη των άλλων

Όταν ο Justin έμπαινε στο λεωφορείο, κάποιοι απομακρύνονταν. Ο αδελφός του, ο φωτογράφος Louis Quail, το είχε δει να συμβαίνει. Πριν ακόμη τον γνωρίσουν,...

Edgar Allan Poe – Ο μυστηριώδης θάνατος που δεν εξηγήθηκε ποτέ

Ο θάνατος του Edgar Allan Poe μοιάζει βγαλμένος από τις ίδιες του τις ιστορίες, σκοτεινός, αινιγματικός, γεμάτος σκιές. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1849, ο Poe...
spot_img