perithorio

1500 posts

and

2 comments
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!

Μαρία Κούβαρου – Ανασφάλεια

Κλεμμένη γνώση θυσία στο βωμό της προσωπικής επίδειξης του ψεύτικου ιδεατούΤου εαυτού που ποτέ δεν θα γίνουμε μα που νομίζουμε ότι είμαστε ήδηΑνθρώπινες αδυναμίεςΑτέρμονες...

Οι σκύλοι που έσωσαν τα παιδιά στο Nome της Alaska – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Τον Ιανουάριο του 1925 μια θανατηφόρα επιδημία διφθερίτιδας εξόντωνε τα παιδιά στο Nome της Alaska. Ο κοντινότερος ορός για την ασθένεια βρισκόταν στο Anchorage που...

Μάρω Βαμβουνάκη – Συγχωρείς αληθινά όταν ακόμη πονάς

Υπάρχουν τα συγχωρώ τα γεμάτα έπαρση. Εννοούν: εγώ ο καλότατος, ο γενναιόκαρδος, ο άριστος, ο ακομπλεξάριστος, συγχωρώ βέβαια εσένα, ο οποίος, σαν μυρμήγκι που είσαι,...

Bob Dylan – Η ομιλία για το βραβείο Nobel

Καλησπέρα σας. Στέλνω τους θερμότατους χαιρετισμούς μου στα μέλη της Σουηδικής Ακαδημίας και σε όλους τους εκλεκτούς καλεσμένους που είναι παρόντες απόψε. Λυπάμαι που δεν...

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τον Λαπαθιώτη

Οι πρώτοι στίχοι του Λαπαθιώτη ήταν γραμμένοι με τόλμη, ξεχείλιζαν ηδονικότητα. Έφηβος της ζωής και της ποιήσεως, παιδί του πάθους και του έρωτα, αδέσμευτος από...

Μενέλαος Λουντέμης – Τὸ παραμύθι ἑνὸς ραγισμένου ἔρωτα

Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό,ἦταν ἕνα γραμμόφωνο.Ἕνα ὁλομόναχο γραμμόφωνο.Μὰ μπορεῖ καὶ νὰ μὴν ἤτανε γραμμόφωνοκαὶ νά ῾ταν μόνο ἕνα τραγούδι,ποὺ ζητοῦσε ἕνα γραμμόφωνο,γιὰ νὰ...

Πόσο γελοίος μπορεί να είσαι τελικά;

Μπήκα στον παιχνιδότοπο με τα μικρά μου. Τρελή χαρά. Έβγαλαν παπούτσια και έτρεξαν στους περίεργους λαβύρινθους που χάνονται στα χρώματα. Έσκυψα, πήρα τα παπούτσια και...

Pierre Drieu La Rochelle – Για την αυτοκτονία

Η αυτοκτονία είναι η καταφυγή των ανθρώπων που το ελατήριό τους φαγώθηκε απ' την σκουριά, την σκουριά της καθημερινότητας. Έχουν γεννηθεί για την δράση,...

Κωστής Μοσκώφ – Στα όρια του έρωτα και της ιστορίας

Δεν ξέρω αν είναι μελαγχολικοί οι έρωτες. Χαρμόλυποι θα ‘λεγα. Και το ένα και το άλλο. Δηλαδή άγρια χαρά και άγρια λύπη. Χαρά γιατί...

Μαρία Πολυδούρη – Θα ‘ρθεις αργά

Ὡς πότε πιὰ θὰ καρτερῶ νὰ ξαναρθῆς καὶ πάλι σὰν ἀπὸ χρόνους μακρινοὺς καὶ ξένες χῶρες πέρα; Λιγόστεψε ἡ ζωούλα μου καὶ μέρα μὲ τὴ μέρα, ἀνήμπορη...

Must-read

Ελένη Τομπέα – Σημεία στίξης

Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις. Υπάρχουν και στη ζωή μας. Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε, σε όσα τελειώνουν και σε όσα...

Λάμπουσα: Η σχολή της Λαπήθου που έδινε μια δεύτερη ευκαιρία στα παιδιά

Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...

Φαίδωνας Δημητρίου – Χρέος

Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
spot_img