To 1948, ο George W. McLaurin (1894 – 1968), έχοντας ήδη μεταπτυχιακό στην εκπαίδευση, έκανε αίτηση στο πανεπιστήμιο της Oklahoma για να αποκτήσει διδακτορικό.
Αυτοί αρνήθηκαν να τον δεχθούν έτσι έκανε προσφυγή στο δικαστήριο βάσει της σύμβασης Fourteenth Amendment.
Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η άρνηση του πανεπιστημίου παραβίαζε τα συνταγματικά του δικαιώματα έτσι ήταν αναγκασμένοι να τον δεχθούν.
Εδώ πρόκυψε ακόμη ένα θέμα διότι, την τότε εποχή, στην πολιτεία της Oklahoma, ο νόμος απαγόρευε να γίνονται μαθήματα σε τάξεις όπου συνυπήρχαν μαύροι και λευκοί.
Ο δικαστής άφησε ανοικτό το θέμα αφού αυτό ήταν αδράνεια του πανεπιστημίου να παρέχει ξεχωριστές εγκαταστάσεις στους μαύρους φοιτητές.
Αποτέλεσμα όλου αυτού ήταν να τον δεχθούν ως φοιτητή αλλά λόγω του ότι δεν είχαν ξεχωριστές εγκαταστάσεις τον ανάγκαζαν να κάθετε στον προθάλαμο της τάξης να παρακολουθεί το μάθημα και σε ξεχωριστό τραπέζι στην καφετέρια και την βιβλιοθήκη.
Ο George, που ξεκίνησε κανονικά τα μαθήματα, έκανε ξανά προσφυγή προκειμένου να κατάργηση τους οποιουδήποτε περιορισμούς που είχε ως φοιτητής.
Το δικαστήριο αρνήθηκε το αίτημα του έτσι έκανε αίτηση στο ανώτατο. Αυτό, στις 05 Ιουνίου του 1950, αποφάνθηκε ότι ένα δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν γινόταν να παρέχει διαφορετική μεταχείριση σε έναν φοιτητή λόγω της φυλής του.
Τελικά, έχοντας ως εφόδια τον εαυτό του και μόνο, κατάφερε να πάρει το διδακτορικό στο πανεπιστήμιο της Oklahoma αλλά και να διδάξει εκεί.
Σήμερα, υπάρχει ειδική αίθουσα με το όνομα του όπου χρησιμοποιείται για την πρόσληψη φοιτητών που ανήκουν σε μειονότητες.
