Billie Holiday – Strange Fruit – Μικρό ιστορικό

Το Strange Fruit είναι τραγούδι της Billie Holiday που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1939.

Γράφτηκε σαν ποίημα διαμαρτυρίας από τον Abel Meeropol και δημοσιεύθηκε το 1937 στο περιοδικό The New York Teacher, με τίτλο Bitter Fruit, με το ψευδώνυμο Lewis Allan.

Αφορμή για το ποίημα ήταν η φωτογραφία του Lawrence Beitler που απεικόνιζε τους λιντσαρισμένους μαύρους Thomas Shipp και Abram Smith κρεμασμένους σε ένα δέντρο στο Marion της Indiana.

Ο Abel Meeropol θέλησε να μελοποιήσει το ποίημα διότι πίστευε πως θα είχε μεγαλύτερη απήχηση. Οι περισσότεροι μουσικοί δεν ήθελαν να ασχοληθούν με αυτό το θέμα μιας και φοβόνταν τα αντίποινα έτσι αποφάσισε να το μελοποιήσει μόνος τους.

Άρχισε να το τραγουδά σε διάφορα μέρη της New York μαζί με την γυναίκα του και την τραγουδίστρια Laura Duncan.

Λίγο καιρό αργότερα, το τραγούδι έφτασε στον Barney Josephson, ιδιοκτήτη του Café Society, όπου το πρότεινε στην Billie Holiday. Αυτή μόλις το άκουσε ξέσπασε σε κλάματα διότι της θύμιζε τον πατέρα της, Clarence Halliday, που πέθανε αβοήθητος σε ένα νοσοκομείο του Texas γιατί εξυπηρετούσαν μόνο λευκούς.

Η Holiday το τραγούδησε για πρώτη φορά το 1939, στο Café Society και άμεσα θέλησε να το ηχογραφήσει.

Η δισκογραφική της εταιρείας, Columbia Records, φοβόταν την αντίδραση του κόσμου, αλλά και των θυγατρικών εταιρειών που είχε στον νότο, έτσι της αρνήθηκαν να το ηχογραφήσει.

Μετά την άρνηση τους, η Holiday στράφηκε στον παραγωγό της, John Hammond, όπου και αυτός της αρνήθηκε. Μη έχοντας άλλες επιλογές, ζήτησε βοήθεια από τον φίλο της Milt Gabler, ιδιοκτήτη της Commodore Records όπου την βοήθησε να το ηχογραφήσει.

 
Google
Κάντε το Perithorio προτεινόμενη πηγή στην Google

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

perithorio
perithorio
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!
Μοιραστείτε το
Tags

Featured

Όταν ο Luciano Pavarotti μοιράστηκε την σκηνή με τον James Brown

Μαζί του είχαν ανέβει για ντουέτο πολλοί. Κανείς όμως μέχρι τότε δεν είχε το σθένος, το εκτόπισμα και το status να παραμείνει ο εαυτός...

Γιάννης Αγγελάκας – Θέλω να είμαι η μουσική

Δεν θέλω να μαι ένας ακόμα κρυμμένος θησαυρόςένας ακόμα που φοβήθηκε να σηκωθεί απ’ τον πάτοούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή...

The Doors – The End

φροϋδισμός του είναι απροκάλυπτος κι ο ερωτισμός του επιπόλαιος. Δεν είναι ν’ απορεί κανείς που η παράσταση αυτού του δράματος στάθηκε αφορμή για...

Τελευταία Άρθρα

Διαβάστε επίσης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ