Την δεκαετία του 1880, τα ειδησεογραφικά πρακτορεία χρησιμοποιούσαν μικρά παιδιά για να πωλούν τις εφημερίδες τους.
Οι μικροί τις αγόραζαν από τα πρακτορεία και έβγαζαν κέρδος από την πώληση τους. Όσες δεν πωλιούνταν ήταν κόστος.
Προκειμένου να έχουν πολλές πωλήσεις οι μικροί σκαρφίζονταν διάφορα όπως να κάνουν τους κουτσούς, ώστε να τους λυπούνται και να αγοράσουν απ’ αυτούς ή να φωνάζουν για ψευδείς ειδήσεις, σκάνδαλα κτλ, για να προσελκύσουν κόσμο.
Ζούσαν σε πολύ άσχημες συνθήκες. Οι περισσότεροι περπατούσαν ξυπόλυτοι, χωρίς σακάκι τον χειμώνα και με βρώμικα ρούχα. Λίγοι είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ρούχα και παπούτσια.
Δεν πήγαιναν καθόλου σχολείο. Προτιμούσαν να πωλούν εφημερίδες και να βγάζουν χαρτζιλίκι παρά να μορφωθούν. Το ίδιο ήθελαν και οι γονείς τους που με τα δυσκολίας μπορούσαν να τους μεγαλώσουν.
Τους μικρούς εφημεριδοπώληδες κατέγραψε με τον φακό του ο Lewis Hine όπου έγινε το πρόσωπο του κινήματος κατά της παιδικής εργασίας. Πολλοί φορείς εναντιώθηκαν για τις συνθήκες ζωής των μικρών έτσι με την νομοθεσία του 1916 η παιδική εργασία έγινε παράνομη.
