Η λέξη αυνανισμός έχει μια παράξενη ιστορία, γιατί το όνομά της προέρχεται από έναν άνθρωπο που, σύμφωνα με τη Βίβλο, δεν έκανε στην πραγματικότητα αυτό που σήμερα ονομάζουμε αυνανισμό.

Ο Αυνάν ήταν γιος του Ιούδα. Όταν πέθανε ο αδελφός του, Ηρ, σύμφωνα με το έθιμο της εποχής έπρεπε να αποκτήσει παιδί με τη χήρα του, τη Θάμαρ, ώστε να συνεχιστεί η οικογενειακή γραμμή του νεκρού. Ο Αυνάν όμως δεν ήθελε το παιδί που θα γεννιόταν να θεωρηθεί απόγονος του αδελφού του. Έτσι, όταν ερχόταν σε σεξουαλική επαφή με τη Θάμαρ, απέφευγε τη σύλληψη «χύνοντας το σπέρμα του στη γη». Η βιβλική αφήγηση, περιγράφει περισσότερο μια μορφή διακεκομμένης συνουσίας και όχι αυνανισμό με τη σημερινή έννοια.

Διαβάστε επίσης: Τσόντες, Emmanuelle και Κύπρος: Μια μικρή ιστορία του ερωτικού σινεμά Μια ακόμη λέξη που συνδέθηκε με τη σεξουαλικότητα, αλλά ξεκίνησε από κάτι εντελώς διαφορετικό. Από πού βγήκε η λέξη «τσόντα» και πώς απέκτησε τη σημερινή της σημασία.

Παρόλα αυτά, το όνομα του Αυνάν έμεινε. Αιώνες αργότερα δημιουργήθηκε από αυτό ο όρος onanism, που άρχισε να χρησιμοποιείται για τον αυνανισμό αλλά και για τη διακεκομμένη συνουσία. Οι πρώτες αγγλικές καταγραφές της λέξης εμφανίζονται στις αρχές του 18ου αιώνα.

Για πολλά χρόνια ο αυνανισμός δεν θεωρούνταν απλώς ταμπού, αλλά κάτι που μπορούσε δήθεν να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία. Κυκλοφορούσαν βιβλία, συμβουλές και «θεραπείες» που προειδοποιούσαν για τις υποτιθέμενες συνέπειές του.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Ελλάδα, τη δεκαετία του 1950, κυκλοφορούσε ειδικό βιβλίο για τις συνέπειες και την επικινδυνότητα του αυνανισμού, από τον σεξολόγο Γεώργιο Ζουράρι. Ένα μικρό τεκμήριο μιας εποχής όπου γύρω από τη σεξουαλικότητα υπήρχαν πολύ περισσότερος φόβος, άγνοια και ενοχή.

Έτσι, μια βιβλική ιστορία που δεν μιλούσε ακριβώς για αυνανισμό έδωσε τελικά το όνομά της σε μια λέξη που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα.