Charles Baudelaire

Tag

Baudelaire και Τεχνητοί Παράδεισοι: Η αλήθεια για τα ναρκωτικά μέσα από τη λογοτεχνία

Ο Σαρλ Μπωντλαίρ, ένας από τους πιο ξεχωριστούς ποιητές του 19ου αιώνα, κυκλοφόρησε το 1860 το βιβλίο Les Paradis Artificiels {Τεχνητοί Παράδεισοι} όπου εξέταζε...

Charles Baudelaire – Η αρχή του τέλους

Η ζωή του Μπωντλαίρ ήταν γεμάτη από προσωπικές, οικονομικές και ψυχικές δυσκολίες τις οποίες αποτύπωνε στο ημερολόγιό του. Όταν έγραψε αυτή την καταχώρηση, η σωματική...

Charles Baudelaire‎ – Ο καθένας με τη Χίμαιρά του

Κάτω από έναν γκρίζο τεράστιο ουρανό, μέσα σε μια απέραντη πεδιάδα, συνάντησα πολλούς ανθρώπους που βάδιζαν σκυμμένοι. Ο καθένας απ' αυτούς σήκωνε στην πλάτη...

Charles Baudelaire – Ο εχθρός

Μια μαύρη καταιγίδα υπήρξε η νιότη μου, ένα βράδυΔιαρκές· καμμιά φορά τη σκίζαν ήλιοι λαμπεροί·Βροχές-βροντές τη χάλασαν, την έκαναν ρημάδι·Στον κήπο μου έχουν λίγοι...

Charles Baudelaire – Η ιδιοφυΐα της παιδικής ηλικίας και ο μεγάλος καλλιτέχνης

Τα παιδιά είναι οι πιο προσεκτικοί, περίεργοι, πρόθυμοι, παρατηρητικοί, ευαίσθητοι, γρήγοροι και γενικά φιλικοί αναγνώστες στη γη Αυτή η υπεροχή της ευαισθησίας, έγραφε ο E.B....

Charles Baudelaire – Το λιμάνι

Ένα λιμάνι είναι μια γοητευτική διαμονή για μια ψυχή κουρασμένη από τις μάχες της ζωής. Το πλάτος του ουρανού, η κινητή αρχιτεκτονική των σύννεφων,...

Ο Καρυωτάκης και η παράδοση του μπωντλαιρισμού

Φαίνεται ίσως περίεργο ότι η ποιητική ταυτότητα του Καρυωτάκη αντλεί ισχυρά κίνητρα από τη μακρινή παράδοση του μπωντλαιρισμού και μάλιστα σε μια εποχή που...

Charles Baudelaire – Ένα ημισφαίριο στα μαλλιά

Άσε με ν’ αναπνεύσω ώρα πολλή, πολλή, το μύρο των μαλλιών σου, να βυθίσω όλο το πρόσωπό μου σαν άνθρωπος λουσμένος στα νερά κάποιας...

Charles Baudelaire – Ο μεγάλος αιρετικός της ποίησης

Πρέπει να ήταν στα πρώιμα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής όταν διάβασα Τα άνθη του κακού σε μετάφραση Γιώργη Σημηριώτη. Θυμάμαι ότι με εντυπωσίασαν...

Charles Baudelaire – Η μελαγχολία του Παρισιού (Le Spleen de Paris)

Δεν έχει ο καθένας το χάρισμα να μπορεί να παίρνει ένα λουτρό μέσα στο πλήθος: ν' αποκομίζεις ηδονές από το πλήθος είναι μια τέχνη....

Must-read

Cristina Eléni Kontoglou – Τα καλοκαίρια που μένουν μέσα μας

Κάποια καλοκαίρια τα θυμόμαστε από έναν άνθρωπο. Από τα πρωινά που ξυπνούσαμε μαζί του, από ένα άγγιγμα, από την επιθυμία να κρατήσει λίγο περισσότερο εκείνη...

Elfriede Lohse-Wächtler – Ζωγράφιζε τους ξεχασμένους, ώσπου κρίθηκε ανάξια να ζει

Η Elfriede Lohse-Wächtler ζωγράφιζε πρόσωπα που οι περισσότεροι άνθρωποι προσπερνούσαν. Φτωχούς, εργάτες, γυναίκες των καμπαρέ, μοναχικούς ανθρώπους και ασθενείς ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Δεν αναζητούσε την ομορφιά...

Ελένη Τομπέα – Σημεία στίξης

Τα σημεία στίξης δεν υπάρχουν μόνο στις λέξεις. Υπάρχουν και στη ζωή μας. Στις παύσεις που χρειαζόμαστε, στις απαντήσεις που περιμένουμε, σε όσα τελειώνουν και σε όσα...
spot_img