Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο

Category: Πεζογραφία

Georges Bernanos – Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου

Η υπομονή μου μ’ εγκατέλειψε. «Ο Θεός θα σας συντρίψει!» αναφώνησα. ******************************* «Θα με συντρίψει; Μα το έχει ήδη κάνει. Τί άλλο μπορεί να μου κάνει; Μου πήρε τον γιό

Rainer Maria Rilke – Γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή

Παρίσι, 17 του Φλεβάρη 1903   Φίλε Κύριε, Εδώ και λίγες μόλις μέρες πήρα το γράμμα σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη και πολύτιμη, για μένα, εμπιστοσύνη που

Γεώργιος Βιζυηνός – Το σκιάχτρο του χωραφιού

Ο Μπαρμπαστάθης έσπειρε εις το χωράφι του δια να φυτρώσουν στάχυα, να μεγαλώσουν, να μεταστώσουν, να κιτρινίσουν. Και έπειτα να τα θερίση και τα αλωνίση ο Μπαρμπαστάθης, να βάλη το

Παύλος Νιρβάνας – Στο ξένο σπίτι

Μια φορά μου συνέβηκε ένα παράξενο πράμα. Το διηγήθηκα πολλές φορές από τότε κι όσοι το άκουσαν γέλασαν με την αφηρημάδα μου και βρίσκουν ευχαρίστηση να μου το θυμίζουν ακόμη

Ντίνος Χριστιανόπουλος – Αλαμπουρνέζικα: Η γλώσσα των κουλτουριάρηδων

Κουλτουριάρηδες είναι οι διανοούμενοι που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στη γνώση και την πληροφόρηση και λιγότερη στο αίσθημα και το βίωμα. Ότι έμαθαν ή δεν έμαθαν έχει γι’ αυτούς μεγαλύτερη αξία

Frida Kahlo: Η μοναξιά ενός διαφορετικού παιδιού

Με τα παιδιά της ηλικίας της οι σχέσεις της Φρίντα είναι πάντα τεταμένες, λόγω του σωματικού της μειονεκτήματος. Τα παιδιά είναι ανελέητα και την κοροϊδεύουν: «Φρίντα, κουτσοπόδα», «Κουτσο-Φρίντα» της φωνάζουν.

Zsigmond Moricz – Εφτά δεκάρες

Οι Θεοί έκαναν πολύ καλά σαν όρισαν πως και οι φτωχοί μπορούν να γελάνε δυνατά. Μέσα στα χαλάσματα δεν ακούς μόνο κλάματα μα και γέλια καρδιακά. Και είναι πάρα πολύ αληθινό

Annie Ernaux – Τα χρόνια

Και ξάφνου θ’ αχρηστευθούν οι χιλιάδες λέξεις με τις οποίες ονοματίζαμε τα πράγματα, τα πρόσωπα των ανθρώπων, τις πράξεις, τα συναισθήματα, λέξεις που έβαζαν τον κόσμο σε τάξη, που έκαναν

Η ερωτική επιστολή της Edith Piaf στον Δημήτρη Χορν

Είχαν γνωριστεί στο θέατρο Μαρίκα Κοτοπούλη, στην πρώτη συναυλία της Edith Piaf στην Ελλάδα στις 18 Σεπτεμβρίου 1946. Δυο μέρες αργότερα του έστειλε ερωτικό γράμμα ζητώντας του να πάει να

Raymond Carver – Το Ψέμα

«Είναι ψέμα», είπε η γυναίκα μου. «Πως μπόρεσες να πιστέψεις κάτι τέτοιο; Ζηλεύει, αυτό είναι όλο.» Τίναξε το κεφάλι της και κάρφωσε πάνω μου τη ματιά της επίμονα. Δεν είχε

Emily Brontë – Ανεμοδαρμένα Ύψη

Κάθριν «Αν τα πάντα εξαφανιζόντουσαν και αυτός παρέμενε, θα μπορούσα να συνεχίσω να υπάρχω. Και αν όλα τα υπόλοιπα υπήρχαν και αυτός χανόταν, τότε το σύμπαν θα ήταν ξένο για

Ν. Βαλαωρίτης – Γνώθι σεαυτόν

Ήμουνα τότες – ζούσα σε μία διαρκή μέθη – μια κραιπάλη φαντασιώσεων σ’ έναν ανανεούμενο ενθουσιασμό -ήμουνα ακατάβλητος. Με το τίποτα άναβα, έπεφτα σε μία κατάσταση έκστασης, που μόνο με