Μικρά που έμειναν στο

Category: Πεζογραφία

Ο Charles Baudelaire για τον Edgar Allan Poe

Η πρόοδος κι ο Πόε Ξαναλέω πως μου ‘χει πια γίνει πεποίθηση ότι ο Έντγκαρ Πόε κι η πατρίδα του δεν έζησαν στην ίδια πνευματική στάθμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι

Arthur Schopenhauer – Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

Εριστική διαλεκτική είναι η τέχνη να αντιπαρατίθεσαι με τέτοιο τρόπο ώστε να κατακτάς το δίκιο σου per fas et nefas [με δίκαια και άδικα μέσα]. Η αντικειμενική αλήθεια ενός λογισμού

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Το μοιρολόγι της φώκιας

Κάτω από τον κρημνόν, οπού βρέχουν τα κύματα, όπου κατέρχεται το μονοπάτι, το αρχίζον από τον ανεμόμυλον του Μαμογιάννη, οπού αντικρίζει τα Μνημούρια, και δυτικώς, δίπλα εις την χαμηλήν προεξοχήν

Orhan Pamuk – Το χάσμα σε πλούσιους και φτωχούς

Ποτέ στην ιστορία δεν ήταν τόσο μεγάλο το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς. Μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι την επιτυχία τους οι πλούσιοι λαοί τη χρωστούν στον εαυτό τους

Μ. Καραγάτση – Η μεγάλη Χίμαιρα

Είναι το καλοκαίρι· τώρα που, ύστερ’ απ’ τους ανοιξιάτικους οργασμούς, μεστώνουν οι ορμές. Τα δόντια, καθώς δαγκώνουν τους καρπούς, λες και βουτάν σε χυμούς ανθρώπινου κορμιού. Οι επίμονοι ιδρώτες σκορπάν

Mário Coelho Pinto de Andrade – Μέτρησα τα χρόνια μου

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα… Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες

Κώστας Καρυωτάκης – Καλός υπάλληλος

Είναι ένας αγαθός γεροντάκος. Έπειτα από τριάντα χρόνων υπηρεσία, έχει να διατρέξει όλους τους βαθμούς. Γραφεύς στο πρωτόκολλο. Πάντα έκανε τη δουλειά του ευσυνείδητα, σχεδόν με κέφι. Σκυμμένος από το

Ο Edgar Allan Poe έχει φύγει

Στις 7 Νοεμβρίου ο Έντγκαρ Πόε επρόκειτο να φυλακιστεί για χρέη του αδελφού του. Ξεπέφτει και γράφει πάλι στον Τζον Άλαν (πατριός του), να του δανείσει μερικά δολάρια. Του γράφει

Maxim Gorky – Η μάνα

Να ποια είναι η ζωή, μαμά! Βλέπεις πώς ερεθίζουν τους ανθρώπους, τον έναν ενάντια στον άλλονε! Είτε το θες, είτε δεν το θες, είσαι υποχρεωμένος να χτυπήσεις. Και ποιον; Κάποιον

Heinrich Boell – Ο χάχας

Όταν με ρωτάνε για το επάγγελμά μου, βρίσκομαι σ’ αμηχανία: κοκκινίζω, τραυλίζω, εγώ, που αλλιώς είμαι γνωστός σαν άνθρωπος με αυτοπεποίθεση. Ζηλεύω τους ανθρώπους, που μπορούν να πουν: είμαι χτίστης.

Ανδρέας Λασκαράτος – Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς

Τίποτις πουλιό ενάρετο από τες θυσίες ενός γονή, για να πανδρέψει τη θυγατέρα του· μα κάθε αρετή έχει και τα όριά της, περασμένα τα οποία η αρετή εκείνη χάνει το

Albert Camus – Ο μύθος του Σίσυφου

Αν αρκούσε μόνο ν’ αγαπάμε, τα πράγματα θα ήταν πιο απλά. Όσο περισσότερο αγαπάμε, τόσο περισσότερο το παράλογο εδραιώνεται. Αν ο Δον Ζουάν αλλάζει συνεχώς γυναίκες, δεν το κάνει από