Μικρά που έμειναν στο

Category: Πεζογραφία

Αδαμάντιος Κοραής – O Παπατρέχας

Πριν σοφισθή την προγονικήν ημών σοφίαν, περιήρχετο τα χωρία της Χίου, να συνευφραίνεται με τους άλλους ιερέας φίλους του· αλλά τώρα, παρά την φιλικήν ταύτην επίσκεψιν, ασχολείται και εις έρευναν

Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου – Ο κύριος “Χρυσωρυχείον”

Αγαπητή μου, Σε βεβαιώ πως έπρεπε να είμαι λεύθερη. Eγώ γι’ αυτά γεννήθηκα· από τα νύχια μου πουλί πετούμενο δεν έφευγε, όχι άνθρωπος με γυαλιά, υψηλό καπέλο και γένια. Eίσαι

Georges Bernanos – Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου

Η υπομονή μου μ’ εγκατέλειψε. «Ο Θεός θα σας συντρίψει!» αναφώνησα. ******************************* «Θα με συντρίψει; Μα το έχει ήδη κάνει. Τί άλλο μπορεί να μου κάνει; Μου πήρε τον γιό

Μιχαήλ Μητσάκης – Εις τρελλός

Μεταξύ των ολίγων περιέργων θεαμάτων της μικράς επαρχιακής πόλεως εις ην διήλθον την παιδικήν μου ηλικίαν, κατελέγετο και εις παράφρων, ούτινος η ανάμνησις έμεινεν βαθέως εγκεχαραγμένη εις το πνεύμα μου.

Γεώργιος Βιζυηνός – Το σκιάχτρο του χωραφιού

Ο Μπαρμπαστάθης έσπειρε εις το χωράφι του δια να φυτρώσουν στάχυα, να μεγαλώσουν, να μεταστώσουν, να κιτρινίσουν. Και έπειτα να τα θερίση και τα αλωνίση ο Μπαρμπαστάθης, να βάλη το

Παύλος Νιρβάνας – Στο ξένο σπίτι

Μια φορά μου συνέβηκε ένα παράξενο πράμα. Το διηγήθηκα πολλές φορές από τότε κι όσοι το άκουσαν γέλασαν με την αφηρημάδα μου και βρίσκουν ευχαρίστηση να μου το θυμίζουν ακόμη

Ντίνος Χριστιανόπουλος – Αλαμπουρνέζικα: Η γλώσσα των κουλτουριάρηδων

Κουλτουριάρηδες είναι οι διανοούμενοι που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στη γνώση και την πληροφόρηση και λιγότερη στο αίσθημα και το βίωμα. Ότι έμαθαν ή δεν έμαθαν έχει γι’ αυτούς μεγαλύτερη αξία

Linde Salber – Η παιδική ζωή της Frida Kahlo

Με τα παιδιά της ηλικίας της οι σχέσεις της Φρίντα είναι πάντα τεταμένες, λόγω του σωματικού της μειονεκτήματος. Τα παιδιά είναι ανελέητα και την κοροϊδεύουν: «Φρίντα, κουτσοπόδα», «Κουτσο-Φρίντα» της φωνάζουν.

Zsigmond Moricz – Εφτά δεκάρες

Οι Θεοί έκαναν πολύ καλά σαν όρισαν πως και οι φτωχοί μπορούν να γελάνε δυνατά. Μέσα στα χαλάσματα δεν ακούς μόνο κλάματα μα και γέλια καρδιακά. Και είναι πάρα πολύ αληθινό

Annie Ernaux – Τα χρόνια

Και ξάφνου θ’ αχρηστευθούν οι χιλιάδες λέξεις με τις οποίες ονοματίζαμε τα πράγματα, τα πρόσωπα των ανθρώπων, τις πράξεις, τα συναισθήματα, λέξεις που έβαζαν τον κόσμο σε τάξη, που έκαναν

Raymond Carver – Το Ψέμα

«Είναι ψέμα», είπε η γυναίκα μου. «Πως μπόρεσες να πιστέψεις κάτι τέτοιο; Ζηλεύει, αυτό είναι όλο.» Τίναξε το κεφάλι της και κάρφωσε πάνω μου τη ματιά της επίμονα. Δεν είχε

Emily Brontë – Ανεμοδαρμένα Ύψη

Κάθριν «Αν τα πάντα εξαφανιζόντουσαν και αυτός παρέμενε, θα μπορούσα να συνεχίσω να υπάρχω. Και αν όλα τα υπόλοιπα υπήρχαν και αυτός χανόταν, τότε το σύμπαν θα ήταν ξένο για