Μικρά που έμειναν στο

Category: Πεζογραφία

Χριστόφορος Μηλιώνης – Το συρματόπλεγμα του αίσχους

Είναι τόσα πράγματα που μου φαίνονται οικεία μόλις πατήσω το πόδι μου στην Κύπρο! Όχι βέβαια τα τουριστικά μεγαθήρια που έχουν κάνει κατοχή στις παραλίες της – αυτή η νέα

Richard Ford – Πατρότητα και ενήλικη ζωή

Όπως είναι φυσικό, δεν μπορώ να του εξηγήσω σχεδόν τίποτα. Η πατρότητα δεν σου δίνει από μόνη της σοφία που να αξίζει να μεταδώσεις. Παρ’ όλ’ αυτά, προετοιμάζοντας την εκδρομή

Anton Chekhov – Θάλαμος Νο 6

Ο Αντρέι Γιεφίμιτς ξεπροβόδισε το φίλο του, γύρισε στο γραφείο του και ξανάρχισε το διάβασμα. Την ησυχία της βραδιάς και σε συνέχεια της νύχτας δεν τη χαλάει κανένας θόρυβος, και

Κ. Π. Καβάφης – Εις το φως της ημέρας

Εκαθήμην μίαν εσπέραν μετά το δείπνον εις το Καζίνον του Αγίου Στεφάνου, εν Ραμλίω. Ο φίλος μου Αλέξανδρος Α., όστις κατώκει εις το Καζίνον, μας είχε προσκαλέσει εμέ και ένα

Άγγελος Τερζάκης – Η βάρκα

Όταν γυρίζω τα μάτια στα παιδικά μου χρόνια, αναθυμούμαι πάντα μιαν ακρογιαλιά, μια κάποιαν ήρεμη, ερημικήν ακρογιαλιά, όπου το κύμα έρχεται γλυκά να σβύσει φλοισβίζοντας στην αγκαλιά του άμμου. Δεν

Albert Camus – Η πανούκλα

Αμέσως μετά, θα έλθουν τα πρώτα κρούσματα, με συμπτώματα πυρετού, λήθαργο, κόκκινα μάτια, σκασμένα χείλη, πρησμένοι βουβώνες, παραλήρημα, κηλίδες στο σώμα και που, εικοσιτέσσερις ώρες μετά, καταλήγουν στον θάνατο. Ο

Gianni Rodari – Η κυρούλα που μετρούσε τα φταρνίσματα

Κάποτε, στο Γκαβιράτε, ζούσε μια γυναικούλα που περνούσε τις ημέρες της μετρώντας τα φτερνίσματα των άλλων και στη συνέχεια ανακοίνωνε τ’ αποτελέσματα των υπολογισμών της στις φίλες της και όλες

Charles Bukowski – Δεν ξέρω τι θέλω

Τον έβλεπα εγώ το δρόμο μπροστά μου. Ήμουνα φτωχός και θα έμενα φτωχός. Αλλά δεν τα ήθελα και πολύ τα χρήματα. Δεν ήξερα τι ήθελα. Ή μάλλον ναι, ήξερα. Ήθελα

Μάριον Μίντση – Άκου ψυχή μου

Άκου ψυχή μου. Με το να κάνουμε κύκλους γύρω από το πρόβλημα, από φόβο μήπως βρεθούμε ολόγυμνοι στο θέμα που μας καίει, ,το μόνο που κερδίζουμε, είναι να διατηρούμε στην

Kahlil Gibran – Το έθνος

Φίλοι μου και συνοδοιπόροι μου, να λυπάστε το έθνος που είναι γεμάτο πίστη κι άδειο από θρησκεία. Να λυπάστε το έθνος που φορά ένα ρούχο που δεν το έχει υφάνει,

Φώτης Κόντογλου – Ο καπετάν Ρόγκος

Θυμήθηκα έναν ασυνήθιστο άνθρωπο, από κείνους που λείψανε σήμερα, και που ήτανε ανάριοι και στον καιρό που ζήσανε. Ήτανε απλοί κι αγράμματοι ανθρώποι, ταπεινοί κι απερηφάνευτοι, μα είχανε απάνω τους

Νάνος Βαλαωρίτης – Η ζωή μου μετά θάνατον

Θα συνεχίσω άραγες να γράφω και μετά θάνατον; Έχω γράψει σε ώρα τροπικής θύελλας τις παραμονές του τέλους κι όταν το πλοίο βυθιζόταν τραγούδησα στο κατάστρωμα κι όταν γκρεμίζονταν οι