Να ‘στε ειλικρινείς: δεν σας πέρασε ποτέ απ’ τον νου να θέλετε να δείτε τον εαυτό σας να ζει. Φροντίζετε να ζείτε για εσάς,...

Σου γράφω γιατί σε ποθώ, όπως και σου τηλεφωνούσα κάποτε από πόθο. Όχι για να σου πω και να μου πεις το ένα και τ’...

Φίλε ποιητή, Πως μπορώ να κρίνω ένα τέτοιο ποίημα; Δε θα σας πω τη γνώμη μου, μα μερικά μου συναισθήματα, σαν το διάβαζα. Πριν να...

Ένας γέρος μού ζήτησε τσιγάροκι εγώ προσεκτικά έβγαλα δύο.«Ψάχνω για δουλειά. Θα σταθώστον ήλιο και θα καπνίζω». Κουρελής σχεδόν και τρελαμένοςκαι στηριζότανε στον θάνατο.Παγωμένη ημέρα,...

Οι καταραμένοι ποιητές ήταν δημιουργοί που έζησαν συχνά στο περιθώριο της κοινωνίας, με ζωές που ξέφευγαν από τα κοινά πρότυπα της εποχής τους. Ναρκωτικά,...

Ένας ηλικιωμένος ιερέας είχε φτάσει λίγο πάνω από τα εκατό και ζούσε σ’ ένα χωριουδάκι, στην ενδοχώρα της Αργεντινής. Έπασχε σχεδόν από όλες τις...

Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Για μένα, η μητέρα μου δεν έχει ιστορία. Ήταν ανέκαθεν εκεί. Όταν μιλάω γι’ αυτήν, η πρώτη μου παρόρμηση είναι...

Τα κόμικς (…) είναι παιδιά του 19ου αιώνα και μιας πολιτισμικής επανάστασης (συνεπαγόμενης της βιομηχανικής) που ακούει, κατά τον Daniel Boorstin, στο όνομα της...

Ήθελα πάντα να ’µενα µικρό κι’ αγνό παιδίπου απ’ το ψυχρό δωµάτιο του ποτέ δε βγαίνεικαι που, σκυφτό, παράξενα βιβλία φυλλοµετρείκι απέναντί του το...

Το πρώτο μου βιβλίο λεγόταν Λέρος. Σημαίνει βρώμικο. Ήταν μια σειρά φωτογραφιών για το κλείσιμο ενός φρενοκομείου στο ελληνικό νησί. Οι τρόφιμοι είχαν έρθει σε...