Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που μπορούμε να πλησιάσουμε χωρίς να κρύβουμε την κούραση ή την ευαισθησία μας.

Διαβάζοντας αυτά τα αποσπάσματα από το «Κειμενουργείο» του Δημήτρη Μιχελουδάκη, σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι να αντέχεις όσα σε πληγώνουν και να παραμένεις ανοιχτός στους ανθρώπους.

****************************

το πληρώνω το αίμα μου
δεν το κληρονόμησα

κάθε μέρα το σκαλίζω
σταγόνα
σταγόνα

φυτεύω το κρεμμύδι μου
να μην έχω ανάγκη κανέναν
(κι ας δακρύζω)

φταίει που είμαι φθινόπωρος
απ’ την πτώση
βαθιά
από εκεί που μπατίρισε ο ιδρώτας
τη φλέβα του

η ζυγαριά της φύσης
δε σηκώνει
τους φθινόπωρους τους ποιητές
τους υάκινθους
τους νεκρίζει κρατώντας τους ολοζώντανους
μπροστά στην Κοινή θέα

****************************

Διάβασε επίσης:
Δημήτρης Μιχελουδάκης – Με το σφυγμό για μετρονόμο
Ένα ποίημα για την αναζήτηση της συγκίνησης και την αμφιβολία απέναντι στον εαυτό μας, που συνεχίζει τη συζήτηση για όσα μας κρατούν ζωντανούς μέσα μας.

ούτε που ξέρω πώς κατάφερα
να μην κολλήσω κανένα ποιητικό συνάχι
κέρδος μου ένα κακέμφατο και τα συναφή

ίσως να μη μάθω ποτέ τι να κάνω τη φλόγα μου
στην εξουσία του πάγου
αν την χρειαστείς ξέρεις το συνθηματικό:
ανοιγόκλεισε
τρεις φορές τον κόσμο μου

καμιά ανηφόρα προς εσένα δεν κοστίζεi ακριβά
το πολύ πολύ να χάσω
λίγες φωνακλούδες προστακτικές
και τ’ αντίσκηνο στην ουτοπία

****************************

Όταν η βία είναι μία γλώσσα από μόνη της κι
έχει όλες τις έννοιες αιχμάλωτες σε μια
συλλαβή, που τη συναντάς ενίοτε και στις
παρενέργειες του Zanax, τότε χρειάζεται
τραβέρσο ανάποδο.

πρέπει πολύ ολόκληρος,
με δυο φορές την παιδική σου ηλικία
κι όλα σου τα Επτάνησα να τρέξεις να προλάβεις
πριν απλωθούν τα

δάκρυα – εν είδει πεινασμένων για χρήμα
πωλητών – σ’ όλες τις
γωνιές της μοναξιάς.

Φωτογραφία: Antonio Palmerini
Βιογραφικό
Ο Δημήτρης Μιχελουδάκης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα και κατάγεται από τη Λευκάδα. Έχει εκδώσει τις συλλογές: Απνευστί (φυλλάδιο, 2018), Γράμμα στη μητέρα (Αρμίδα, 2019), Οριοβάτης (Αρμίδα, 2021), Συντηρητής ουράνιων τόξων (Στίξις, 2022) και Κειμενουργείο (Αθάνωρ, 2026).