Ο Λαθρεπιβάτης γράφει για την αγάπη όχι ως ευτυχία που εξαρτάται από την παρουσία του άλλου, αλλά ως μια εσωτερική δύναμη που μένει ακόμη και μετά την απουσία. Γιατί εκείνος που αγαπήθηκε μπορεί κάποτε να φύγει· εκείνος όμως που αγάπησε αληθινά κουβαλά μέσα του κάτι που δεν χάνεται εύκολα.
****************
Κι όποιος αγάπησε μια φορά, όποιος τυλίχθηκε μέσα στις φλόγες, δεν κάνει να θεωρεί τον εαυτό του δυστυχή. Όποιος κατάφερε -όχι επιφανειακά, αλλά μ’ έναν βαθύ εσωτερικό τρόπο- να εισέλθει στην αγάπη, βρίσκεται πια μέσα της κι έτσι μπορεί κι αντέχει κάθε στέρηση και κάθε πόνο. Μέχρις ότου με υπομονή, με εργασία, μπορέσει να φτάσει σε μια τέτοια πληρότητα που θα ‘ναι από μόνη της αρκετή.
Γιατί ενώ αυτός που αγαπιέται, παρέρχεται και ξεθωριάζει, αυτός που αγαπά διαρκεί συντηρούμενος απ’ την ίδια του την καρδιά.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Φλόγες σε Σπίρτα» Φωτογραφία: Roberto De Mitri
Βιογραφικό Ο Βάσος Νικολάου γεννήθηκε το 1984 στη Λευκωσία. Μας συστήθηκε το 2021 με το πρώτο του έργο, τη συλλογή αυτοβιογραφικών διηγημάτων, «ο λαθρεπιβάτης», τον τίτλο του οποίου συνέχισε να χρησιμοποιεί ως συγγραφικό ψευδώνυμο. Το 2022 προχώρησε στην έκδοση και του δεύτερου έργου του, του ημερολογιακού μυθιστορήματος «Φλόγες σε σπίρτα». Το “Undo” (2023) αποτελεί το πρώτο του έργο γραμμένο σε τριτοπρόσωπη αφήγηση, μια «ονειρική» νουβέλα. Ακολούθησε, την ίδια χρονιά η έκδοση της ποιητικής συλλογής «Οινολόγιο», ενώ η πιο πρόσφατη δουλειά του είναι το «Εξομολογητήριον», ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στην ποίηση και την προσευχή. Στο λογαριασμό του στο Instagram @olathrepivatis, μέσω του οποίου έχει κτίσει σημαντικό κοινό σε Ελλάδα και Κύπρο, ανεβάζει τακτικά υλικό απ’ τη δουλειά του.
