Καθώς η χώρα συζητά για το επεισόδιο της Βανδή και την μεταφορά ενός ψυγείου, κάπου πιο σκοτεινά, η Κυριακή Γρίβα έσβηνε έξω από ένα αστυνομικό τμήμα, λίγα βήματα μακριά από τη βοήθεια που της αρνήθηκαν, να την συνοδεύσουν με ασφάλεια στο σπίτι της. Όπως της εξήγησαν, “Το περιπολικό δεν είναι ταξί”.

Αυτό το ποίημα δεν γράφτηκε μόνο για εκείνη· γράφτηκε για όλες τις σιωπές που γίνονται συνήθεια, για κάθε φορά που η ζωή μετριέται λιγότερο από ένα αντικείμενο, για κάθε γυναίκα που αντικειμενοποιείται, κατέχεται και στο τέλος δολοφονείται, για κάθε κοινωνία που θυμάται να κλάψει όταν πια είναι αργά.

********************

Μνήμη Κυριακής Γρίβα

Τα μαλλιά δεν είναι μανούλια Για να ανάβει ο κάθε μαλάκας το κεράκι του Η αγκαλιά δεν είναι μέγγενη Η καθεμία μπορεί να την ανοίξει και να φύγει Όποτε θέλει Το πρόσωπο δεν είναι δοκιμαστικός σωλήνας Αν έχεις οξυγόνο περίσσιο, να το δώσεις στην πολιτεία Που νίπτει τας χείρας της. Το σώμα δεν είναι κομμάτι κρέας Άσε το μαχαίρι κάτω, άνδρα ξακουστέ Κυνηγέ και κρεοπώλη Το σώμα δεν είναι κομμάτι κρέας, όπως σου μάθαν στο σχολείο. Και ναι, όπως και να το κάνουμε, Το περιπολικό δεν είναι ταξί Για παράδειγμα Το ταξί είναι κίτρινο, δεν έχει φάρους Και στον τόπο ετούτο Το γαλανολεύκο πάντα είχε τρόπο να μας χρεώνει Τη μεγαλύτερη ταρίφα.

Βιογραφικό Ο Αλέξανδρος Χρονίδης, γεννημένος το 1994 στη Βόννη της Γερμανίας και μεγαλωμένος στην Κύπρο, είναι ποιητής και δημοσιογράφος.

Σπούδασε Φιλοσοφία και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και είναι κάτοχος MBA από το Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Γράφει ποίηση στα ελληνικά, στην κυπριακή διάλεκτο και στα αγγλικά.

Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, με πιο πρόσφατη την συλλογή «Επί των ποταμών Βαβυλώνος», με τις Εκδόσεις Αλμύρα, 2024.