Η φωτογραφία τραβήχτηκε τον Μάρτιο του 1993 από τον νοτιοαφρικανό δημοσιογράφο Kevin Carter που βρισκόταν σε αποστολή στο Σουδάν. Απεικονίζει ένα μικρό κοριτσάκι, κοντά στο χωριό Ayod, που κάθισε να ξεκουραστεί καθώς πήγαινε στο σταθμό σίτισης των Ηνωμένων Εθνών.

Όταν δημοσιεύτηκε, στις 26 Μαρτίου του 1993, στην εφημερίδα “The New York Times”, ξέσπασε θύελλα αντιδράσεων για πολλούς λόγους. Ένας απ’ αυτούς ήταν ότι αντί να προσπαθήσει να βοηθήσει το παιδί αυτός έβγαζε φωτογραφίες.

Όλη η ιστορία, με το μικρό κοριτσάκι και τις αντιδράσεις, επηρέασαν τον Kevin Carter. Ένιωθε κενός. Ούτε το βραβείο Pulitzer (1994) του έκανε κάποια αίσθηση.

Μερικούς μήνες αργότερα αυτοκτόνησε αφήνοντας ως σημείωμα το πιο κάτω.

“Πραγματικά λυπάμαι. Ο πόνος της ζωής υπερκαλύπτει την χαρά σε σημείο που δεν υπάρχει. Έχω κατάθλιψη και είμαι χωρίς τηλέφωνο, χωρίς λεφτά για ενοίκιο, χωρίς λεφτά για βοήθεια στα παιδιά που το χρειάζονται, χωρίς λεφτά για τα χρέη μου, χωρίς λεφτά, λεφτά λεφτά. Με στοιχειώνουν οι ζωντανές μνήμες των φόνων, των πτωμάτων, του θυμού και του πόνου…. αυτών που λιμοκτονούν ή είναι πληγωμένοι από παράφρονες, αστυνομίες και άλλων δολοφόνων. Θα πάω για να βρω τον Ken (Oosterbroek), αν είμαι τυχερός”.

Υστερόγραφο

Ο Ken Oosterbroek ήταν φωτογράφος / δημοσιογράφος που σκοτώθηκε από ειρηνευτές στην Thokoza της Νοτίου Αφρικής τον Απρίλιο του 1994.

Ο λόγος που δεν βοήθησε το παιδί είναι γιατί υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να κολλήσει κάποια ασθένεια.