Η αγγειοπλαστική, για πολλά χρόνια, ήταν από τους πιο ανεπτυγμένους κλάδους της κυπριακής τέχνης, γεγονός που φαίνεται ξεκάθαρα από τα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται κατά περιόδους.
Μεγάλη φήμη είχαν τα εργαστήρια αγγειοπλαστικής του βαρωσιού, όπου οι ντόπιοι τα ονόμαζαν κουζάρικα. Βρίσκονταν στις βόρειες παρυφές της πόλης, κοντά στο κρατικό νοσοκομείο και κοντά στην οδική αρτηρία της Λάρνακας και της Λευκωσίας.
Τα αγγεία ήταν ευρέως διαδεδομένα και πωλούνταν, συνήθως, στα πανηγύρια. Λέγεται πως οι βαρωσιότες κατάφεραν να διατηρήσουν την τεχνοτροπία των Μυκηναίων, που εγκαταστάθηκαν στο νησί τον 13ον π.Χ.. Φημίζονταν ιδιαίτερα για την κεραμική τους τέχνη.
Ο λόγος που το Βαρώσι ήταν ιδιαίτερα διάσημο, οφειλόταν στον πηλό της περιοχής που ήταν πιο λεπτός και περισσότερο πορώδης από τις άλλες περιοχές. Αυτό τους έδινε την δυνατότητα να κατασκευάζουν πιο κομψά και ανθεκτικά σκεύη.
Κλείνοντας να αναφέρω ότι τα εργαστήρια φημίζονταν, επίσης, για τις κούζες (στάμνα), τα περίτεχνα βάζα αλλά και για τους ασυνήθιστους κουβάδες που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι για να πάρουν νερό από το μαγκανοπήγαδο.
