Μερικές φορές πέφτεις πάνω σε λίγες γραμμές και νιώθεις πως λένε κάτι πολύ αληθινό για τον άνθρωπο.

Ο Μάνος Ελευθερίου είχε αυτό το χάρισμα. Να γράφει απλά πράγματα που όμως μένουν στο μυαλό.

Σε ένα σημείο του βιβλίου «Είναι αρρώστια τα τραγούδια» γράφει:

“Είναι ν’ απορεί κανείς με τι πανάκριβα υλικά είμαστε φτειαγμένοι που τα καταντούμε σκουπίδια και πόσο πολλές φορές αυτά τα σκουπίδια και τα κουρέλια τα μεταμορφώνουμε σε αυτοκρατορικά ενδύματα. Και όταν το άγνωστο χέρι αγγίζει το δικό μας για να πει κάποιος την εξομολόγησή του με περισσότερη άνεση, τότε πραγματικά καταργείται ο θάνατος. Ώσπου να βρεθεί ο αρχαγγελικός ποιητή που όλα αυτά θα τα κάνει τραγούδια.”

Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο παράξενο στον άνθρωπο.

Διαβάστε επίσης Μάνος Ελευθερίου – Φαρμακείον εκστρατείας Μερικές φορές, το πιο αναγκαίο φάρμακο δεν βρίσκεται σε κανένα κουτί. Είναι η παρουσία ενός ανθρώπου που μένει δίπλα μας όταν όλα δοκιμάζονται.

Ότι μπορεί να φτιάχνει από μόνος του τα ερείπιά του, αλλά την ίδια στιγμή να βρίσκει τρόπους να τα μεταμορφώνει σε κάτι όμορφο.

Ίσως γι’ αυτό υπάρχουν τα τραγούδια, οι ιστορίες, η ποίηση.

Για να θυμόμαστε πως ακόμη και μέσα στα πιο ταπεινά πράγματα, κρύβεται κάτι πολύτιμο.

Φωτογραφία: Christoffer Relander