Κάθε γυναίκα έχει μια στιγμή που πόνεσε… κι αντί για στήριξη, άκουσε πως “είναι υπερβολική”.

Μώλωπες που έγιναν “παρεξήγηση”. Τραύματα που βαφτίστηκαν “δραματοποίηση”. Όρια που χαρακτηρίστηκαν “κακή συμπεριφορά”.

Αυτή η σιωπηλή ακύρωση δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι μορφή βίας να πονάς και να σου λένε πως δεν πονάς.

Όπως γράφει και η Zadie Smith, όταν μια γυναίκα χαρακτηρίζεται “πολύ συναισθηματική”, συχνά είναι γιατί κάποιος δεν θέλει να δει τη βλάβη που προκάλεσε.

Κάθε γυναίκα που άκουσε κάποτε “μην κάνεις σκηνή”, “είσαι υπερευαίσθητη”, “το μεγαλοποιείς”, ενώ απλώς ζητούσε σεβασμό… αξίζει να ξέρει αυτή την αλήθεια:

Ο πόνος σου είναι αληθινός. Η αντίδρασή σου είναι φυσιολογική. Και η ιστορία σου έχει αξία — χωρίς να μικρύνει για να βολεύει κανέναν.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών είναι υπενθύμιση πως η βία δεν είναι μόνο χέρια και φωνές.

Γι’ αυτό, σήμερα — και κάθε μέρα: Μίλα. Άκου. Στήριξε.

Καμία γυναίκα δεν πρέπει να πονάει σιωπηλά.