Πριν αρκετά χρόνια, ο δυτικός κόσμος άρχισε να εξερευνεί διάφορες χώρες, άγνωστες στο ευρύ κοινό, είτε για να ιδρύσει αποικίες, είτε για να τους “εκπολιτίσουν” όπως έλεγαν.

Ένα από τα πάμπολλα ερευνητικά καράβια που ταξίδευαν προς το άγνωστο, σταμάτησε σε ένα μικρό νησάκι στην μέση του πουθενά. Ο καπετάνιος του πλοίου, αφού έδωσε τις πρέπον οδηγίες στο πλήρωμα του, κατέβηκε από το πλοίο για να γνωρίσει το νησάκι από κοντά.

Αφού περπάτησε αρκετά στο νησί, έγινε μάρτυρας μιας αποτρόπαιης πράξης. Δυο από τις φυλές που κατοικούσαν στο νησί συγκρούστηκαν με αποτέλεσμα να υπάρξουν 10 νεκροί. Οι φυλές, όσους σκότωναν, τους έπαιρναν μαζί τους. Ο λόγος βέβαια ήταν απλός για αυτούς. Ήταν το φαγητό τους. Ήταν ανθρωποφάγοι.

Ο καπετάνιος μόλις είδε την απίστευτη αγριότητα των φυλών θέλησε να τους γνωρίσει από κοντά και να μάθει τον λόγο που κάνουν αυτές τις πράξεις. Αφού έλαβε την κατάλληλη προστασία από το πλήρωμα του προσέγγισε τον αρχηγό της φυλής ο οποίος του περηφανεύτηκε ότι στους πολέμους τους μπορεί να σκοτώσουν και να πάρουν μαζί τους μέχρι και 20 άτομα….!

Αυτός του απάντησε ότι στους δικούς του πολέμους μπορεί να υπάρξουν χιλιάδες νεκροί αλλά τους νεκρούς δεν τους τρώμε σαν και εσάς “άγρια σιχαμερά και απολίτιστα όντα της ανθρωπότητας”.

Και τότε του απάντησε ο αρχηγός της φυλής

– “Δεν τους τα τρώτε; Τότε γιατί τους σκοτώνετε;”