Ναπολέων Λαπαθιώτης

Tag

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Κούραση

Εἶμαι τόσο κουρασμένος ἀπ᾿ τὰ λόγια τὰ ῾πωμένακι ἀπ᾿ τὰ λόγια ποὺ θὰ ποῦμε κι ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους κι ἀπὸ μένακι ἀπ᾿ τὸ κάλεσμα...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Κλεῖσε τὰ παράθυρα

Κλεῖσε τὰ παράθυρα μὴ βλέπουν οἱ γειτόνοι,καὶ τὴν πόρτα σφάλισε καὶ σβῆσε τὸ κερί.Ἡ ἀγκαλιά μου ἐπύρωσε σὰν τὸ κερὶ καὶ λιώνει,γιὰ σφιχταγκαλιάσματα κι...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Ἐρωτικό

Καημὸς ἀλήθεια νὰ περνῶτοῦ ἔρωτα πάλι τὸ στενό,ὥσπου νὰ πέσει ἡ σκοτεινιὰμιὰ μέρα τοῦ θανάτου... Στενὸ βαθὺ καὶ θλιβερό,ποῦ θὰ θυμᾶμαι γιὰ καιρό,- τί μοῦ...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Τὸ παλιό μας τραγούδι

Τὸ παλιό μας τὸ τραγούδι,ποῦ τ᾿ ἀκούγαμε μαζί,τώρα ποὺ χαθῆκαν ὅλα,ποιὸς θὰ τό ῾λεγε νὰ ζεῖ! Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ καρδιά μουσ᾿ ἔχασε παντοτινά,δὲ τὸ...

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τον Λαπαθιώτη

Οι πρώτοι στίχοι του Λαπαθιώτη ήταν γραμμένοι με τόλμη, ξεχείλιζαν ηδονικότητα. Έφηβος της ζωής και της ποιήσεως, παιδί του πάθους και του έρωτα, αδέσμευτος από...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Λυπήσου…

Λυπήσου ἐκείνους ποὺ πονοῦν,βουβὰ κι ἀνώφελα, γιὰ κάτι,καὶ παίρνουν, γιὰ νὰ λησμονοῦν,τῆς ζωῆς κάποιο ἄθλιο μονοπάτι... Λυπήσου αὐτοὺς ποὺ ἔχουν χαθεῖ,μὲς στὴν θλιμμένη ὕπαρξή μας,κι...

Καταραμένοι ποιητές – Ποιοι ήταν και πώς γεννήθηκε ο όρος

Οι καταραμένοι ποιητές ήταν δημιουργοί που έζησαν συχνά στο περιθώριο της κοινωνίας, με ζωές που ξέφευγαν από τα κοινά πρότυπα της εποχής τους. Ναρκωτικά,...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Το απλό παιδί που εγώ αγαπώ…

Τ’ απλό παιδί, που εγώ αγαπώ, δεν έζησε στα πλούτη, δεν έχει τρόπους να φερθεί και μήτε να ντυθεί, – μα ’ναι το πιο καλό παιδί,...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Το όνειρό μου πέθανε

Το όνειρό μου πέθανε χθες αργά το βράδυ.Μόνος τώρα κι έρημος τι μπορώ να πω;Κι όμως το `ξερε καλά το βαθύ του χάδιπόσο τ'...

Λαπαθιώτης Ναπολέων – Η χαρά

La gioia e sempre sull’altra riva                                     Gabriele D’Annunzio Πάντα κάτι με κρατεί και με φέρνει πίσω, στο καιρό που κάθε τι μου 'λεγε να ζήσω,   που όλα – σκέψεις...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img