Ποιήματα για τον έρωτα

Tag

Μενέλαος Λουντέμης – Αν μ’ αγαπούσες δε θα μου το’ λεγες

Αχ, τι βαρύ έγκλημα έκανα να μην πω πως σ’ αγαπούσα πολύ, πολύ,όσο δε λέγεται, όσο δε γράφεται, όσο δεν αντέχεται.Τότε μπορεί και να...

Μενέλαος Λουντέμης – Μην αργείς

Μην αργείς. Τούτο μόνο σου λέω. Μην αργείςΓιατί, σε λίγο, σαν θα χτυπάς την πόρτα μου,θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά,πως είν' ο χειμώνας,...

W.H. Auden- Αν ήξερα να σου πω

Ο χρόνος δε θα δείξει τίποτα, αλλά αυτό σ’ το είπα,ο χρόνος γνωρίζει μόνο το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε.Αν μπορούσα να σου πω,...

Μυρσίνη Γκανά – Εγώ θα σε περιμένω

Εγώ θα σε περιμένωκάθε μέρα με λαχτάρακαι θα πηδάω πάνω σουμε αγάπηόταν θα μπαίνειςκαι θα σου δίνω υγρά φιλιάκαι θα περνάω το χέρι μουαπ’...

Μενέλαος Λουντέμης – Ερωτικό

Ήρθε.Και φώτισε την καταπακτή μου.Κι’ έγινε φως.Ήταν ο ουρανός; Δεν ξέρω.Ένα μόνο ξέρωΠως έχασα τη γη. Ήρθε.Και ξοπίσω της έτρεχαν ξυπόλυτεςΈνα κοπάδι ξέπλεκες ακτίνεςΠαίζοντας κρυφτούλι...

Χάρης Μεγαλυνός – Κοσμικόν Πάθος

Θα ήθελα ν’ αλλάξω το σώμα μουμε το δικό σου, όχι για τίποτα άλλοπαρά για να καταλάβω τι είναι αυτόπου τέμνει κι ενώνει τις...

Μαρία Πολυδούρη – Του Καρυωτάκη

«Οἱ νέοι ποὺ φτάσανε μαζὶ στὸ ἔρμο νησί» μὲ σένακάποια βραδιὰ μετρήθηκαν κ᾿ ηὖραν ἐσὺ νὰ λείπης.Τὰ μάτια τους κοιτάχτηκαν τότε, χωρὶς κανέναρώτημα, μόνο...

Μιχάλης Γκανάς – Μικρός Τιτανικός

Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε,εγώ το λέω φονικόμην πάει ο νους σου στο κακόμε το μπαμπάκι θα σφαχτούμεΜε λίγα λόγια, ένα νεύμαμε ένα...

Μενέλαος Λουντέμης – Αναμονή

Σε περιμένω. Μη ρωτάς γιατί.Μη ρωτάς γιατί περιμένει κείνοςΠου δέν έχει τί να περιμένει Και όμως περιμένει.Γιατί σαν πάψει να περιμένειΕίναι σα να παύει να...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Κλεῖσε τὰ παράθυρα

Κλεῖσε τὰ παράθυρα μὴ βλέπουν οἱ γειτόνοι,καὶ τὴν πόρτα σφάλισε καὶ σβῆσε τὸ κερί.Ἡ ἀγκαλιά μου ἐπύρωσε σὰν τὸ κερὶ καὶ λιώνει,γιὰ σφιχταγκαλιάσματα κι...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img