Περί ανέμων γράφω

Tag

Ας είμαστε ειλικρινείς

Ας είμαστε ειλικρινείς,ποτέ δεν θα είμαστε μαζί.Όσο και αν το θέλει η ψυχή μαςοι δρόμοι μας χαράχτηκαν. Θα πρέπει να αρκεστούμεστις αγκαλιές καλωσορίσματοςστην ομιλία των...

Θα έκανες το ταξίδι;

Σκέψουνα μπορούσεςνα στρέψειςπίσω το ρολόιτα λάθη σουνα διορθώσεις τους ανθρώπουςπου πλήγωσεςμε πράξειςνα δείξειςπως μετανιώνεις την αγάπηπου έχασεςκαι ψάχνειςνα προσπαθήσειςν’ επανενώσεις. Αλήθεια,θα σε έφτανε μια ζωήνα τα σουλουπώσεις; Θα...

Της εξήγησα

Της εξήγησα,όσο απλάμπορούσα.Δεν είναι κάτι ερωτικόείναι πιοβαθύ.Έχει τις ρίζες τουστα έγκατατης ψυχής μου.Δεν μπορώνα το αποτυπώσωμε λέξειςγιατίακόμα και εγώδεν μπόρεσανα το κατανοήσω.Σαν μια πάθησηπου...

Πως να ‘ναι άραγε;

Ψες, μπήκα για χιλιοστή φορά να ακούσω μουσική που άκουγα μικρός ή καλύτερα μουσική που δεν ακούω ιδιαίτερα πλέον. Αυτό για μένα είναι ένα...

Το ξέρω

Το ξέρω ότι ξέρειςτο ξέρω…νιώθω τι νιώθειςνα το ξέρεις. Μια αύραένας ρίγοςμια κάψαόλαμα όλα τα νιώθω. Όσο και αν πιστεύειςπως διαφέρουμετόσο πιο πολύ μοιάζουμε. ‘Ενα σώμαμια καρδιάχωρισμένα...

Μου’ πε

Μου’ πε μην φοβάσαιόλα θα παν’ καλάκαι από τότεόλα πηγαίνουν κατά διαόλου. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρόςμα όσο περνούσε ο χρόνοςτόσο μου γαμούσε την ψυχή. Σε...

Για να πω πως έρκουνται Χριστούγεννα

Έφευκα που την Λεμεσό τζαι πάεννα έσσω μου, Σκάλα. Εσταμάτησα σε ένα φούρνο να πιάχω ένα καφέ. Πόξω που τον φούρνο εκάθετουν ένας τζαι εσιουμάλιζεν...

Πόσο γελοίος μπορεί να είσαι τελικά;

Μπήκα στον παιχνιδότοπο με τα μικρά μου. Τρελή χαρά. Έβγαλαν παπούτσια και έτρεξαν στους περίεργους λαβύρινθους που χάνονται στα χρώματα. Έσκυψα, πήρα τα παπούτσια και...

Αναμένοντας στην πόρτα για την δίκη

- Αντιλαμβάνεσαι που βρίσκεσαι; - Ναι. - Πιστεύεις ότι ξέρω τα πάντα για ‘σένα; - Δεν ξέρω. Ίσως. Nα είμαι ειλικρινείς, δεν πιστεύω σε τέτοια. - Ήσουν θρήσκος; -...

Απλά δεν πίστευα

Το πρωί ξυπνούσα,ντυνόμουν με την ησυχία μουέβγαινα έξωπερίμενα στην στάση. Τα μικρά,συνήθως κοιμόντουσαν. Κάποτε με έπαιρναν είδηση,ξυπνούσαν. Αυτός,έτρεχε ξοπίσω μουμε τραβούσε απ’ τα φουστάνια.Μη φύγεις μαμά.Μην με...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img