Περιθώριο

Η αξιοπρέπεια είναι κάτι πολύ σπάνιο. Ένα γραφείο ή μία αξιοσέβαστη θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Είναι σαν να φοράς γραβάτα. Η γραβάτα, το κοστούμι, το πόστο, δίνουν αξιοπρέπεια. Ένας τίτλος ή

Κανένας δε γεννιέται με στυλ ή φωνή. Δε βγαίνουμε απ’ την κοιλιά της μάνας μας, γνωρίζοντας ποιοι είμαστε. Στην αρχή, μαθαίνουμε με το να μιμούμαστε τους ήρωές μας. Μαθαίνουμε, αντιγράφοντας.

Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό… Δεν είχε καθόλου αλλάξει. Αυτό είναι το πλεονέκτημα Του να ξέρεις τη μάσκα να

Ο Karel Teige (1900 – 1951) ήταν Τσέχος avant-garde καλλιτέχνης, συγγραφέας, κριτικός και μέλος του κινήματος  Devětsil. Αρχικά δούλεψε σαν συντάκτης και γραφίστας στο μηνιαίο περιοδικό Revue Devětsilu όπου παρουσίασε

Ο Καβάφης αποτελεί μοναδικό παράδειγμα ισόβιας αφοσίωσης στην ποιητική τέχνη. Γνωρίζει ή μαθαίνει με τον καιρό τις αδυναμίες του· δεν τις αποφεύγει ούτε προσπαθεί να τις καλύψει κάτω από φραστικά

῎Εστω πὼς ἡ πόλη αὐτὴ ἔχει δέκα ἑκατομμύρια ψυχές, Κάποιοι ζοῦν σὲ μέγαρα, κάποιοι σὲ καταπακτές: Μὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ μᾶς, ἀγάπη, μὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ μᾶς. Κάποτε

Αγαπώ τους ιδιαίτερους που γελούν με την ψυχή τους χωρίς λόγο σε ανύποπτο χρόνο   που ζουν την ζωή τους σε ένα κόσμο που δεν έχεις φανταστεί που δεν μπορείς

Η Σελήνη, που είναι η παραξενιά η ίδια, κοίταξε από το παράθυρο την ώρα που κοιμόσουν στην κούνια σου και είπε στον εαυτό της: “Αυτό το παιδί μ’ αρέσει”. Και

Κατάλαβα ότι σ’ αυτά τα δύο χρόνια, θέλοντας να διατηρήσω κάτι -ίσως μια εσωτερική σιωπή, ίσως όχι-, είχα στερήσει απ’ τον εαυτό μου όλα τα πράγματα που συνήθιζα ν’ αγαπώ

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου. Και να σου κάνω τα ψώνια σου, και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου, Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι