Eugène Ionesco – Το τέρας μέσα μας
Κάποτε, το τέρας που κρύβουμε μέσα μας φανερώνεται, ξεπηδάει, και μαζί του ανοίγει η τερατώδης, καταχθόνια άβυσσος της ψυχής μας. Μάταια βάλθηκαν να ανιχνεύσουν και να εξορκίσουν τις πηγές του
Fyodor Dostoevsky – Αγαπάτε αλλήλους
Αγαπάτε αλλήλους, πατέρες μου, αγαπάτε τον κοσμάκη του Θεού. Δεν είμαστε δα αγιότεροι εμείς απ’ αυτούς που ζουν μες στον κόσμο επειδή ήρθαμε εδώ πέρα και κλειστήκαμε σε τούτους τους
Jacques Prévert – Αυτός ο έρωτας
Αυτός ο έρωτας Τόσο ορμητικός Τόσο εύθραυστος Τόσο απαλός Τόσο απεγνωσμένος Αυτός ο έρωτας Όμορφος σαν τη μέρα Κι άθλιος σαν τον καιρό όταν ο καιρός είναι κακός Αυτός ο
Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου – Τρικυμία εν κρανίω
Παρανοικός είναι εκείνος που αρχίζει να καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του. Γουίλιαμ Μπάροουζ Κάπου, κάποτε, διάβασα πως οι άνθρωποι είναι σαν τις πέτρες. Πέτρες, ναι. Σου κάνει εντύπωση μήπως; Περίμενες
Γιώργος Κοτζιούλας – Από μικρός στα γράμματα
Ο πρώτος μου δάσκαλος ήταν ο πατέρας. Αυτός μου πρωτόδειξε τυπωμένα τα γράμματα, αρχίζοντας βέβαια απ’ τα πιο εύκολα, και μ’ έμαθε να τα προφέρω, να τα συλλαβίζω. Αλλά εκείνο
Blanche Monnier – Πόσο κοστίζει ο έρωτας; – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ
Η Blanche Monnier ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα που γεννήθηκε την 1η Μαρτίου του 1849. Ήταν γνωστή για την ομορφιά της, την καλοσύνη της αλλά και για το γεγονός ότι ξοπίσω της
Robert Fulghum – Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο
Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: Να μοιράζεσαι τα πάντα. Να παίζεις τίμια.
Κώστας Μόντης – Στιγμές της Εισβολής
Κοίτα που γελάμε σ’ αυτή τη φωτογραφία! Και δεν είν’, ξέρεις, πολύ παλιά. Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνιας, είναι δύσκολο να πιστέψω πως
Franz Kafka: Κάτω από το βάρος της ανατροφής
19 Ioυλίου 1910 Όταν το συλλογίζομαι, πρέπει να πω πως η ανατροφή μου από ορισμένες απόψεις με έβλαψε πολύ. Αυτό το παράπονο αφορά ένα πλήθος ανθρώπων, δηλαδή τους γονείς μου,
Kahlil Gibran – Ο τρελλός
Θεέ των χαμένων ψυχών, εσύ που είσαι χαμένος ανάμεσα στους άλλους θεούς, άκουσέ με! Εσύ, μοίρα γλυκιά που μας παραστέκεις, κι εσείς τρελά περιπλανώμενα πνεύματα, ακούστε με: Εγώ, ο πιο
Χριστόφορος Μηλιώνης – Το συρματόπλεγμα του αίσχους
Είναι τόσα πράγματα που μου φαίνονται οικεία μόλις πατήσω το πόδι μου στην Κύπρο! Όχι βέβαια τα τουριστικά μεγαθήρια που έχουν κάνει κατοχή στις παραλίες της – αυτή η νέα
Φεύγω, συγνώμη
Συγνώμη που σε πλήγωσα. Αλήθεια. Αλλιώς τα είχα στο νου μου. Δάνεια, υποχρεώσεις, παιδιά, έξοδα… Αλήθεια, συγνώμη. Δεν είμαι για τέτοια. Αλλιώς φανταζόμουν τον έρωτα, την οικογένεια.
