Γεώργιος Δροσίνης – Ὅταν μοῦ λείπῃς

Ὅταν μοῦ λείπῃς,
Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπης
Καράβι ἀσάλευτο ἀπομένω
Μαρμαρωμένο,
Χωρὶς ἀέρα, μὲ ριγμένα τὰ πανιά.

Γύρω ἁπλωμένη ἡ γαληνιὰ
Τρομακτική, μεγάλη
Καὶ πουθενὰ ἀκρογιάλι…

Ζωῆς σημάδι δὲν ἀφήνει
Γλάρου φτερὸ ἢ δελφίνι
Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπης—
Ὅταν μοῦ λείπῃς.

Google
Κάντε το Perithorio προτεινόμενη πηγή στην Google

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

perithorio
perithorio
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!
Μοιραστείτε το
Tags

Featured

Arthur Rimbaud – Αυγή

Αγκάλιασα την αυγή του καλοκαιριού. Τίποτε δεν σάλευε ακόμα στη μετώπη των ανακτόρων. Το νερό ήταν νεκρό. Οι κάμποι των ίσκιων δεν άφηναν το δρόμο...

Παύλος Σιδηρόπουλος – Μη μου μιλάς για τίποτα

Μη μου μιλάς για κόλασητην έχω ζήσει όλημην μου μιλάς για ουρανούςγια θειο περιβόλι Μη μου μιλάς για τα παιδιάπου ψάχνουνε στους δρόμουςσαν τους αλήτες...

Γιάννης Βαρβέρης – Το σώμα σου κι εγώ

Έχουμε πολύ ταξιδέψει το σώμα σου κι εγώ έχουμε φανταστεί όσα ένα σώμα κι ένα εγώ μπορούν να φανταστούν. Διαβάστε επίσης Pascal Bruckner – Το παράδοξο του έρωτα Ένα κείμενο για...

Τελευταία Άρθρα

Διαβάστε επίσης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ