Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι. Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως. Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει, πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή. Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι, σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.