Οι σαμουράι ήταν επαγγελματίες πολεμιστές που υπηρετούσαν την αριστοκρατική Ιαπωνία.

Εμφανίστηκαν τον 12^ον αιώνα. Μέχρι τότε, οι πολεμιστές ονομάζονταν bushi.

Είχαν υψηλό κύρος και ειδικά προνόμια, όπως να φοράνε δύο σπαθιά.

Ζούσαν σύμφωνα με το κώδικα συμπεριφοράς Bushido όπου έπρεπε έχουν απλή ζωή, τίμια και απόλυτη αφοσίωση, υπακοή στον άρχοντα τους. Έπρεπε να αντιμετωπίζουν τα καθήκοντα τους, ακόμη και τον θάνατο, με ευχαρίστησή.

Όποιος απογοήτευε τον άρχοντα ή έκανε κάτι εκτός του Bushido θεωρείτο άτιμος. Για να σβήσει κάποιος την ατιμία υπήρχε το Seppuku ή Harakiri, όπως λέγεται αλλιώς, όπου ένας πολεμιστής καρφώνει το σπαθί του στην κοιλιά του και αυτοκτονεί.

Οι σαμουράι παντρεύονταν γυναίκες που τους κανόνιζαν οι ανώτεροι τους. Δικαιούνταν να έχουν παλλακίδες αφού πρώτα ελέγχονταν απ’ αυτούς. Πολλές φορές παντρεύονταν τις παλλακίδες.

Την περίοδο του Tokugawa (1603-1868), όπου δεν υπήρχαν πόλεμοί, ο ρόλος τους μειώθηκε και άρχισαν να χάνουν πολλά προνόμια.

Το 1876 καταργήθηκαν. Οι περισσότεροι στατολογήθηκαν στον σύγχρονο στρατό της Ιαπωνίας.