Το κείμενο αφορά μια αξιοθαύμαστη ενέργεια από έναν παντελώς άγνωστο κύριο, τον John Alfred Charlton Deas, που δυστυχώς έμεινε στο περιθώριο της ιστορίας. Δεν μάθαμε περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή του, πέρα από το πιο κάτω γεγονός.
Ο John Alfred Charlton Deas, επιμελητής του μουσείου στο Sunderland, το 1913 είχε προσκαλέσει το σχολείο τυφλών της πόλης να έρθει για ξενάγηση στο μουσείο, δίνοντας τη δυνατότητα στα μικρά παιδιά να επεξεργαστούν διάφορους πίνακες και αγάλματα, ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν και να μάθουν πράγματα όπως το μέγεθος ενός πίνακα, την υφή ενός αγάλματος κτλ.
Η ξενάγηση ενθουσίασε ιδιαίτερα τα παιδιά. Έτσι, ανά τακτά διαστήματα, καλούσε το σχολείο των τυφλών, κάνοντας μικρές διαλέξεις για τα πράγματα που άγγιζαν ή ένιωθαν. Ο John Alfred Charlton Deas αποφάσισε να κάνει ακόμη ένα βήμα παραπέρα, καλώντας και διάφορους άλλους να μιλήσουν στα παιδιά, όπως για παράδειγμα ζωολόγους.
Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο ανέπτυσσε αυτή την ιδέα, δίνοντας τη δυνατότητα και σε άλλους τυφλούς, πέραν του σχολείου του Sunderland, να έρθουν και να ακούσουν τις διαλέξεις. Μάλιστα, για ένα μικρό διάστημα υπήρχε μάθημα στους τυφλούς, όπου έκαναν μικρά μοντέλα από πηλό, βάσει αυτού που άγγιζαν στα αγάλματα.
Η μικρή αυτή ιστορία μάς θυμίζει πως η σχέση ανάμεσα στους τυφλούς και την τέχνη δεν περνά μόνο από την όραση, αλλά και από την αφή, την ακοή και την εμπειρία.
***********************************
Να είμαι ειλικρινείς δεν βρήκα άλλες πληροφορίες για το πιο κάτω θέμα αλλά δεν πειράζει μιας και οι φωτογραφίες που παρουσιάζω είναι τόσο όμορφες που δεν θέλουν πολλά λόγια. Το πιο όμορφο απ’ όλα είναι πως όλα αυτά έγιναν πριν 100 χρόνια.
