Μετά από 4 χρόνια το ιστολόγιο μας απέκτησε την δική του (μόνιμη) κατοικία, κάτι που ήθελα να κάνω προ πολλού αλλά για πολλούς λόγους δεν κατάφερνα να το υλοποιήσω.

Ήθελα σήμερα να κάνω μια μικρή ανασκόπηση, όχι για το ιστολόγιο αλλά για όλους εκείνους τους ανθρώπους που με βοήθησαν, έμμεσα ή άμεσα, δίνοντας μου δύναμη, κουράγιο και κίνητρο να συνεχίσω να γράφω το Περιθώριο.

Ξεκινώντας θα ήθελα να ευχαριστήσω την Μαργαρίτα Κυριάκου, που ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με πρότεινε για να γράψω κάτι σε κάποιο site, την Χριστιάνα Φουλή που μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω στο δικό της site, τον πολύ καλό μου φίλο Ζαννέτο Λουκά που εδώ και 5 χρόνια συνεργαζόμαστε για το περιοδικό Vantage Magazine της Αμμοχώστου, τον συγχωριανό μου Νικόλα Στυλιανού που με ευχαρίστηση διαβάζει όλα μου τα κείμενα σε draft και τα συζητάμε την Εφημερίδα Λεμεσός που φιλοξένησε πολλά κείμενα μου αλλά και την Εφημερίδα Ξυλότυμβος όπου εδώ και αρκετά χρόνια μου έδωσε το δικαίωμα να γράφω και να δημοσιεύω τα κείμενα μου.

Θα ήθελα να συνεχίσω της ευχαριστίες μου με τον Ονησίφορο Ονησιφόρου, της εταιρείας novoopus IW, όπου μου έκανε το site αφιλοκερδώς, τον τρομερό καλλιτέχνη Klimis-Comic από τις Εκδόσεις του Κάμπου,  μου έκαναν αυτές τις πανέμορφες ζωγραφιές αλλά και τον “αδερφό μου” Χρίστο Σκορδή που με βοήθησε με το design της σελίδας.

Επιπλέον θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους bloggers που επισκέπτονται το site και διαβάζουν την σελίδα μου, αλλά και τους όλους τους προσωπικούς μου φίλους όπου καθημερινά δίνουν ζωντάνια  στο ιστολόγιο με την παρουσία τους.

Τέλος να ευχαριστήσω την γυναίκα μου, Άννα, που είναι πάντοτε κοντά μου σε κάθε βήμα στηρίζοντας με.

* Ζητώ συγνώμη αν ξέχασα κάποιον να αναφέρω