Καθρέφτη μου, σ' εσένα μιλάω, εσένα έχω μπροστά μου, άλλο κανένα. Οι άνθρωποι, φίλοι, χάθηκαν. Χάθηκαν απ' τη ζωή ή χάθηκε το νόημα που...

Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι...

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι σαν το ξεχασμένο στάχυ ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος σαν το ξεχασμένο στάχυ άνθρωποι μονάχοι   Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν...

Ούρλιαξε, Μωρό μου Κατέβασε το φεγγάρι Και στύψε το Ίσαμε ο πόνος Να εξαφανιστεί   Το αύριο επέρχεται   Πήγαινέ τους στην εκκλησία τις νύχτες της Παρασκευής… κάνε τους τις λέξεις να ακούσουνε...

Καθόμουν σε ετούτοτο δωμάτιο για ώρεςδακτυλογραφώντας, και πίνονταςκόκκινο κρασί. Πίστευα πως ήμουνμόνος εκεί.Η πόρτα είναι κλειστήκαι το παράθυρο. Τώρα μια μεγάλη παχιά μύγαάσχημη και μαύρηκάθεται στο...

– Πιστεύετε στην έμπνευση; – Ναι. Νομίζω ότι, τουλάχιστον στην περίπτωσή μου, όλα ξεκινούν με έμπνευση. Με κάτι… Το λέμε Άγιο Πνεύμα ή μούσα ή...

Δέκα χρόνια πᾶνε —,δὲ μἔφτανε καμιὰ σταλαγματιά,κανένα ἀγέρι ὑγρούτσικο, καμιὰ δροσιὰ ἀπ’ Ἀγάπη—μιὰ ἄβροχη χώρα…Τόρα παρακαλῶ ἐγὼ τὴ σοφία μουνὰ μὴ γένει φιλάργυρη σ’ αὐτὴ τὴν...

Τ’ απλό παιδί, που εγώ αγαπώ, δεν έζησε στα πλούτη, δεν έχει τρόπους να φερθεί και μήτε να ντυθεί, – μα ’ναι το πιο καλό παιδί,...

Γράφω γι’ αυτούς που περπατούν μόνο μεσάνυχτα για να μην φαίνονται οι πληγές στα πόδια, γράφω γι’ αυτούς που κάνουν τους άλλους επιβάτες ν’ απορούν γιατί κλαίνε δίχως λόγο...

Αρθούρε! On t’ appela pas Jean! Το 1854 γεννήθηκες βλαστημώντας στη Σαρλβίλ Στρώνοντας έτσι το δρόμο για την αποτρόπαια φονικότητα των Αρδενών. Πώς να μη το σκάσει ο...