Ποιήση

Tag

Γιάννης Σκαρίμπας – Έτι δέομαι σου

Κύριε, είμαι ένας άθεος! Και είμαι αδερφόςτου χαρτοπαίχτη, του μπεκρή. Και σάρκα έχω και αίμα.Κι όπως εχώρισες εσύ τα σκότη από το φωςέτσι χωρίζω...

Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ – Εξομολόγηση στον καθρέφτη

Καθρέφτη μου, σ' εσένα μιλάω, εσένα έχω μπροστά μου, άλλο κανένα. Οι άνθρωποι, φίλοι, χάθηκαν. Χάθηκαν απ' τη ζωή ή χάθηκε το νόημα που...

Γιάννης Ρίτσος – Σχήματα απουσίας ΙΙ

Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι...

Γιάννης Καλαμίτσης – Άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι σαν το ξεχασμένο στάχυ ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος σαν το ξεχασμένο στάχυ άνθρωποι μονάχοι   Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν...

Nikki Giovanni – Ουρλιαχτό (Για την Nina Simone)

Ούρλιαξε, Μωρό μου Κατέβασε το φεγγάρι Και στύψε το Ίσαμε ο πόνος Να εξαφανιστεί   Το αύριο επέρχεται   Πήγαινέ τους στην εκκλησία τις νύχτες της Παρασκευής… κάνε τους τις λέξεις να ακούσουνε...

Charles Bukowski – Μήνυμα

Καθόμουν σε ετούτοτο δωμάτιο για ώρεςδακτυλογραφώντας, και πίνονταςκόκκινο κρασί. Πίστευα πως ήμουνμόνος εκεί.Η πόρτα είναι κλειστήκαι το παράθυρο. Τώρα μια μεγάλη παχιά μύγαάσχημη και μαύρηκάθεται στο...

Μικρά από τον Gabriel Garcia Marquez

– Πιστεύετε στην έμπνευση; – Ναι. Νομίζω ότι, τουλάχιστον στην περίπτωσή μου, όλα ξεκινούν με έμπνευση. Με κάτι… Το λέμε Άγιο Πνεύμα ή μούσα ή...

Friedrich Nietzsche – Γιὰ τη φτώχια τοῦ ὑπερπλούτου

Δέκα χρόνια πᾶνε —,δὲ μἔφτανε καμιὰ σταλαγματιά,κανένα ἀγέρι ὑγρούτσικο, καμιὰ δροσιὰ ἀπ’ Ἀγάπη—μιὰ ἄβροχη χώρα…Τόρα παρακαλῶ ἐγὼ τὴ σοφία μουνὰ μὴ γένει φιλάργυρη σ’ αὐτὴ τὴν...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Το απλό παιδί που εγώ αγαπώ…

Τ’ απλό παιδί, που εγώ αγαπώ, δεν έζησε στα πλούτη, δεν έχει τρόπους να φερθεί και μήτε να ντυθεί, – μα ’ναι το πιο καλό παιδί,...

Χρήστος Αρμάντο Γκέζος – Οι τρελοί της ομορφιάς

Γράφω γι’ αυτούς που περπατούν μόνο μεσάνυχτα για να μην φαίνονται οι πληγές στα πόδια, γράφω γι’ αυτούς που κάνουν τους άλλους επιβάτες ν’ απορούν γιατί κλαίνε δίχως λόγο...

Must-read

Θοδωρής Νικολάου – Υπάρχει ζωή πέρα από το ψυχιατρείο

Τι ζωή περιμένει έναν άνθρωπο όταν βγει από το ψυχιατρείο; Θα βρει κάποιον να τον στηρίξει, ανθρώπους να κάνει παρέα, έναν τόπο όπου θα νιώθει...

Robin Hammond — Όταν η ψυχική ασθένεια γίνεται καταδίκη

Πώς φτάνει ένας άνθρωπος από την ανάγκη για βοήθεια σε μια ζωή με αλυσίδες; Πόσος φόβος, αδιαφορία και εγκατάλειψη χρειάζονται για να θεωρηθεί αυτό...

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...
spot_img