γαλλική ποίηση

Tag

Charles Baudelaire – Ὁ βρυκόλακας

Καθὼς οἱ δαίμονες μὲ τ᾿ ἄγριο μάτι,θὰ σοῦ ξανάρθω σιγὰ στὸ κρεβάτικαὶ θὰ γλυστρήσω κοντά σου ἀχνός,σὰν τὰ φαντάσματα τῆς νυκτός. Ξανὰ θὰ σοῦ δώσω...

Charles Baudelaire – Μελαγχολία – Spleen

Είμαι σαν κάποιο βασιλιά σε μια σκοτεινή χώρα, πλούσιον, αλλά χωρίς ισχύ, νέον, αλλά από τώρα γέρο, που τους παιδαγωγούς φεύγει, περιφρονεί, και την ανία του να...

Paul Verlaine – Ήρθα το δύστυχο ορφανό

Ήρθα το δύστυχο ορφανό προς τους ανθρώπους,τα μάτια μου τα ήμερα μόνο είχα πλούτο εγώ,προς τους ανθρώπους ήρθα, στου μεγάλους τόπους•οι άνθρωποι δε με...

Must-read

Robin Hammond — Όταν η ψυχική ασθένεια γίνεται καταδίκη

Πώς φτάνει ένας άνθρωπος από την ανάγκη για βοήθεια σε μια ζωή με αλυσίδες; Πόσος φόβος, αδιαφορία και εγκατάλειψη χρειάζονται για να θεωρηθεί αυτό...

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...
spot_img