Μενέλαος Λουντέμης

Tag

Μενέλαος Λουντέμης – Αν μ’ αγαπούσες δε θα μου το’ λεγες

Αχ, τι βαρύ έγκλημα έκανα να μην πω πως σ’ αγαπούσα πολύ, πολύ,όσο δε λέγεται, όσο δε γράφεται, όσο δεν αντέχεται.Τότε μπορεί και να...

Μενέλαος Λουντέμης – Μην αργείς

Μην αργείς. Τούτο μόνο σου λέω. Μην αργείςΓιατί, σε λίγο, σαν θα χτυπάς την πόρτα μου,θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά,πως είν' ο χειμώνας,...

Μενέλαος Λουντέμης – Ερωτικό

Ήρθε.Και φώτισε την καταπακτή μου.Κι’ έγινε φως.Ήταν ο ουρανός; Δεν ξέρω.Ένα μόνο ξέρωΠως έχασα τη γη. Ήρθε.Και ξοπίσω της έτρεχαν ξυπόλυτεςΈνα κοπάδι ξέπλεκες ακτίνεςΠαίζοντας κρυφτούλι...

Μενέλαος Λουντέμης – Αναμονή

Σε περιμένω. Μη ρωτάς γιατί.Μη ρωτάς γιατί περιμένει κείνοςΠου δέν έχει τί να περιμένει Και όμως περιμένει.Γιατί σαν πάψει να περιμένειΕίναι σα να παύει να...

Μενέλαος Λουντέμης – Μαγική αυταπάτη

Πες το μου θαρρετάΕγώ ήμουν κείνος που αγάπησες;Βάλε το χέρι στην καρδιά – όχι εκεί –Στ’ αριστερά! Έτσι. Και τώρα πες μου:Ήμουν εγώ; Θαρρώ πως...

Μενέλαος Λουντέμης – Τὸ παραμύθι ἑνὸς ραγισμένου ἔρωτα

Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό,ἦταν ἕνα γραμμόφωνο.Ἕνα ὁλομόναχο γραμμόφωνο.Μὰ μπορεῖ καὶ νὰ μὴν ἤτανε γραμμόφωνοκαὶ νά ῾ταν μόνο ἕνα τραγούδι,ποὺ ζητοῦσε ἕνα γραμμόφωνο,γιὰ νὰ...

Μενέλαος Λουντέμης – Για την αγάπη

Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει… τρέχει… ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και...

Μενέλαος Λουντέμης – Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα

Το καπάκι του ματιού το ’χει ο άνθρωπος για να σκεπάζει το μάτι του σαν κοιμάται, όχι σαν είναι ξύπνιος! Κι ύστερα, σου λένε, ο...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img