Στις 13 Νοεμβρίου 1985, το ηφαίστειο Nevado del Ruiz στην Κολομβία εξερράγη. Οι λασπορροές που προκλήθηκαν από τα ηφαιστειακά υλικά σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους και κατέστρεψαν ολόκληρα χωριά. Η πόλη Armero σχεδόν αφανίστηκε μέσα σε λίγες ώρες.
Πολλοί άνθρωποι πνίγηκαν μέσα στη λάσπη και τα συντρίμμια. Άλλοι εγκλωβίστηκαν, ανάμεσά τους και η 13χρονη Omayra Sánchez Garzón.
Διαβάστε επίσης:
Mike Wells – Το ιστορικό της τραγικής φωτογραφίας
Η ιστορία πίσω από μια ακόμη βραβευμένη φωτογραφία ανθρώπινου πόνου — και το δύσκολο ερώτημα για το τι σημαίνει να φωτογραφίζεις τη δυστυχία κάποιου άλλου.
Η Omayra έμεινε παγιδευμένη για σχεδόν τρεις ημέρες. Οι διασώστες προσπαθούσαν να την απεγκλωβίσουν, όμως τα πόδια της βρίσκονταν παγιδευμένα κάτω από τα συντρίμμια και δεν υπήρχε ο απαραίτητος εξοπλισμός για να σωθεί.
Όσο περνούσαν οι ώρες, η κατάστασή της επιδεινωνόταν. Τα μάτια της κοκκίνισαν, το πρόσωπό της πρήστηκε και τα χέρια της έγιναν λευκά. Δίπλα στην Omayra έμεναν άνθρωποι που της μιλούσαν και προσπαθούσαν να την κρατήσουν ήρεμη μέχρι το τέλος.
Μετά από περίπου 60 ώρες εγκλωβισμού, η Omayra πέθανε. Ως πιθανές αιτίες του θανάτου της έχουν αναφερθεί επιπλοκές από την πολύωρη παραμονή της στο νερό και τη λάσπη, μεταξύ άλλων γάγγραινα και υποθερμία.
Διαβάστε επίσης:
Joe O’Donnell – Αναμνήσεις μιας φωτογραφίας
Η ιστορία της συγκλονιστικής φωτογραφίας ενός αγοριού στο μεταπολεμικό Ναγκασάκι και της ανθρώπινης ιστορίας που κρύβεται πίσω από την εικόνα.
Τη φωτογραφία που έμελλε να γίνει γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο τράβηξε ο Γάλλος φωτογράφος Frank Fournier στις 15 Νοεμβρίου 1985. Η εικόνα της Omayra κέρδισε το βραβείο World Press Photo of the Year το 1986 και έμεινε ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωτογραφίες της καταστροφής του Armero.
